Η ΕΕ ΑΛΛΑΖΕΙ, ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΚΤΗΝΩΔΗΣ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Εκστασιασμένος είναι ο Γερμανός δημοσιογράφος της εβδομαδιαίας εφημερίδας της σοσιαλδημοκρατικής διανόησης, Ντι Τσάιτ, Ματίας Κρούπα, στο ολοσέλιδο άρθρο που γράφει εναντίον της Ελλάδας. «Η σκληρότητα και η αποφασιστικότητα που μαθαίνει τώρα η ΕΕ συνιστούν πρόοδο για την κοινότητα, η οποία συχνά πάσχει από την έλλειψη αυτών των αρετών», γράφει ενθουσιασμένος. «Ποτέ μέχρι τώρα μια σύγκρουση στο εσωτερικό της ΕΕ δεν είχε διεξαχθεί τόσο σκληρά όσο αυτή», τονίζει συνεπαρμένος. «Ποτέ ως τώρα δεν είχε φανεί η πιθανότητα σχίσματος στην ΕΕ, όπως τις προηγούμενες μέρες. Αυτό καταστρέφει πολλά. Φίλοι και εχθροί φαντάζονται για μια ακόμη φορά στο δρόμο προς το γκρεμό» προσθέτει.

Έξω φρενών είχαν γίνει οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δανειστές με την απόφαση του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να προκηρύξει δημοψήφισμα για τις προτάσεις των δανειστών, με την κυβέρνησή του να προτείνει την απόρριψή τους. Δεν είναι ότι οι Γερμανοί και οι άλλοι θα θεωρούσαν εμπόδιο στην υλοποίηση της γραμμής τους την επικράτηση του «Όχι» στο ελληνικό δημοψήφισμα με το συντριπτικό ποσοστό του 61,3%. Το κατάτμησαν αδίστακτα, όπως είδαμε ήδη.

Η καγκελαρία όμως γνωρίζει ότι σε πολιτικό επίπεδο τέτοιες κινήσεις έχουν βαρύτατο πολιτικό κόστος, καθώς αυξάνουν κατακόρυφα τον αντιγερμανισμό. Όπως γράφει ο αρθρογράφος της Ντι Τσάιτ, οι Γερμανοί θεώρησαν …«προδοσία» (!) τη στάση του Τσίπρα. Τονίζει σχετικά: «Στα μάτια της Μέρκελ, του Γιούνκερ και της κομπανίας (σ.σ. η απόφαση του Έλληνα πρωθυπουργού για τη διοργάνωση δημοψηφίσματος) αυτό ήταν μια προσπάθεια εκβιασμού. Θεώρησαν την πράξη του Τσίπρα ωςπροδοσία. Ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν παραβίασε μόνο τους άγραφους κανόνες της ευρωπαϊκής διαδικασίας εξεύρεσης συμβιβασμού. Πολλοί από τους συμμετέχοντες αισθάνονται επίσης και προσωπικά απογοητευμένοι. Είναι η στιγμή που η ΕΕ μεταλλάσσεται καθώς βρίσκεται σε σύγκρουση».

Εννοείται, κατά τον Γερμανό σοσιαλδημοκράτη δημοσιογράφο, ότι για όλα αυτά δεν φταίει καθόλου ηγερμανική πολιτική. Αποκλειστικά και μόνο υπεύθυνος είναι ο «προδότης» Αλέξης Τσίπρας! «Η ελληνική κυβέρνηση υποχρέωσε την ΕΕ σε μια μέχρι τώρα άγνωστη σκληρότητα, η οποία πέφτει δύσκολη στην καλόβολα μετριοπαθή κοινότητα», υπογραμμίζει ο αρθρογράφος και συνεχίζει συνεπαρμένος από τον γερμανικό θρίαμβο: «Την ευθύνη γι’ αυτό τη φέρει ο ίδιος ο Τσίπρας. Οι διαστάσεις της ήττας ανταποκρίνονται στο μέγεθος της αντιπαράθεσης που επεζήτησε». Όχι, γράφει, η εξήγηση της στάσης των Ευρωπαίων ηγετών δεν είναι η αναζήτηση εκδίκησης, την οποία ο Πολ Κρούγκμαν απέδωσε στην καγκελάριο Μέρκελ, αλλά η αποτροπή του κινδύνου μετάδοσης της …ΣΥΡΙΖίτιδας στην υπόλοιπη ευρωζώνη: «Κάθε σπιθαμή υποχώρησης στον εξτρεμιστή αριστερό Τσίπρα, θα μπορούσε να ενθαρρύνει άλλους εξτρεμιστές σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες να τον μιμηθούν» επισημαίνει ο αρθρογράφος. Εφιστώντας την προσοχή και αναλύοντας τη στάση των ηγετών της Γερμανίας και της υπόλοιπης Ευρωζώνης. «Αν και κανένας δεν το φωνάζει ανοιχτά, η ήττα του Τσίπρα έπρεπε να αποβεί τόσο καθαρή ώστε να αποτρέπει τρομοκρατώντας δυνητικούς μιμητές του. Σοκ και δέος, μόνο χωρίς όπλα» υπογραμμίζεται στο άρθρο της γερμανικής εφημερίδας. «Ακόμη και πολλοί που δεν συμπαθούν την ελληνική κυβέρνηση, βρήκαν το έγγραφο (σ.σ. του Σόιμπλε αναφορικά με προσωρινή αποβολή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη) ως ταπείνωση», ομολογεί ο αρθρογράφος.

«Τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα για τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ» γράφει και συνεχίζει, αναφερόμενος στο γεγονός ότι οφείλει να κρύβει τη γερμανική δύναμη όσο ισχυρότερα ασκεί τον ηγετικό της ρόλο: «Σε αυτή την περίπτωση δεν της πέτυχε». Αγανάκτησε ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Μισέλ Ροκάρ, ο οποίος σε άρθρο που έγραψε στη γαλλική εφημερίδα Λε Μοντ αναφέρει μεταξύ άλλων: «Αφού τα δύο πρώτα προγράμματα βοήθειας προκάλεσαν μείωση της οικονομικής δραστηριότητας κατά 25% του ΑΕΠ και εκτόξευση της ανεργίας και της φτώχειας, χωρίς παράλληλα να μειωθεί το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτό το τρίτο πρόγραμμα θα οδηγήσει την Ελλάδα σε έξοδο από την κρίση;». Ως Γάλλος σοσιαλιστής, ο Ροκάρ δεν μπορεί να μην παίξει και μια υποκριτική παράσταση συμπόνιας στον ελληνικό λαό, αφού μάλιστα δεν συμμετέχει στη σοσιαλιστική κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ. «Πώς μπορείς να κλείσεις τα μάτια στον πόνο των Ελλήνων που είδαν τις συντάξεις τους, με τις οποίες βοηθούσαν παιδιά και εγγόνια, να μειώνονται κατά 30% και 40%; Πώς να επικροτήσεις μια συμφωνία λογιστών, όταν βλέπεις ότι χιλιάδες Έλληνες δεν έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά;» αναρωτιέται.

Πού καταλήγει όμως ο Ροκάρ; «Από την άλλη πλευρά όμως πώς να μην κατανοήσεις και τους Γερμανούς που δεν επιθυμούν να πληρώνουν;… Είμαστε όλοι Έλληνες και Γερμανοί! Θέλουμε να είμαστε αλληλέγγυοι, αλλά δεν θέλουμε να πληρώνουμε! Πώς μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτή τη σχιζοφρένεια;» γράφει ο πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας Μισέλ Ροκάρ.

Αξίζει να κλείσουμε κι εμείς όπως κλείνει το άρθρο της Ντι Τσάιτ: «Στην αντιπαράθεση με την Ελλάδα, η ΕΕ έμαθε μια νέα αποφασιστικότητα η οποία της έλειπε μέχρι τώρα. Από την αποφασιστικότητα όμως ως την υπεροψία πολλές φορές η απόσταση είναι μόνο ένα βήμα»!

*Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ την Κυριακή 26 Ιουλίου 2015

ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ ...

Μετά από αντιφατικές διαρροές δύο 24ωρων για το πότε και με ποιους όρους θα έρθουν στην Αθήνα οι εκπρόσωποι των “θεσμών” έγινε γνωστό από το υπουργείο Οικονομικών ότι την Τρίτη θα ξεκινήσουν οι διαβουλεύσεις σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων. Μέσα στην εβδομάδα αναμένονται και οι επικεφαλής του “κουαρτέτου” (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Κομισιόν, ΕΣΜ) για να δρομολογηθεί η ουσιαστική διαπραγμάτευση που, δυνητικά, θα οδηγήσει σε μια συμφωνία για το τρίτο πακέτο ελληνικής διάσωσης ύψους 86 δισ ευρώ.

Η δυστοκία στη συνεννόηση, όπως εκδηλώνεται για τα διαδικαστικά ζητήματα (πού θα γίνονται οι συναντήσεις και ποιοι θα συμμετάσχουν), δείχνει ότι τίποτα δεν θα είναι εύκολο. Παρόλο που έχει γίνει σοβαρή προεργασία από τον επικεφαλής του ΣΟΕ Γ. Χουλιαράκη και τους συνομιλητές του στις Βρυξέλλες, υπάρχει μεγάλη νευρικότητα που προκαλεί καθυστερήσεις και δυσχεραίνει την πρόοδο στη σύνταξη του τελικού κειμένου το οποίο προορίζεται να τεθεί προς ψήφιση στη Βουλή στις 18 Αυγούστου, σύμφωνα με τον προγραμματισμό του Μεγάρου Μαξίμου.

Πονηρά ραντεβού

Είναι σχεδόν σουρεαλιστικό ότι υπάρχει διχογνωμία για το αν οι συναντήσεις θα γίνονται σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας (στο Χίλτον όπως την προηγούμενη φορά) ή σε κάποια πιο ουδέτερη περιοχή, μακριά δηλαδή από το υπουργείο Οικονομικών και τα άλλα κυβερνητικά κτίρια. Φυσικά, οι εκπρόσωποι των “θεσμών” θα έχουν πρόσβαση στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους αλλά αυτό δεν αρκεί. Εκείνοι θέλουν την παλιά διαδικασία, τα μπες-βγες των Τροϊκανών στα υπουργεία, κάτι που δεν δέχεται η κυβέρνηση αντιπροτείνοντας μεθόδους που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη διακριτικότητα και δεν δημιουργούν εντυπώσεις ταπείνωσης. Αλλωστε, πολλοί υπουργοί δυσκολεύονται να αποδεχτούν την προοπτική συνάντησής τους, για παράδειγμα, με την κα Ντέλια Βελκουλέσκου (ΔΝΤ) η οποία κατάφερε στην Κύπρο να εξοργίσει τόσο πολύ τον πρόεδρο Αναστασιάδη ώστε να πετάξει μια καρέκλα προς το μέρος της - όπως έχει κυκλοφορήσει χωρίς να διαψευστεί από τη Λευκωσία.

Σύμφωνα με το Mega, η εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το 2009,  είχε συντάξει μία έκθεση 40 σελίδων για την Ελλάδα θέτοντας ως προτεραιότητα τη συρρίκνωση του κράτους με απολύσεις και πάγωμα μισθών, την περικοπή της κρατικής συμμετοχής στις συντάξεις, ώστε να ενισχυθεί ο πυλώνας της ιδιωτικής ασφάλισης, τη μείωση των επιδομάτων ανεργίας και αυστηρότερα κριτήρια χορήγησης, ώστε να ισχυροποιηθεί το κίνητρο αναζήτησης έστω μερικής απασχόλησης, την κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών, την αύξηση των έμμεσων φόρων, την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων κοκ.

Βαρύ “πακέτο”

Αλλά ακόμη και αν δεν περάσει το “δόγμα Βελκουλέσκου”, έτσι κι αλλιώς στο νέο πρόγραμμα περιλαμβάνονται μέτρα και διαρθρωτικές αλλαγές που θα φέρουν την κυβέρνηση αντιμέτωπη με οργανωμένες επαγγελματικές ομάδες και συντεχνίες με εκλογική δύναμη. Αυτός είναι, άλλωστε, ο λόγος για τον οποίο έμειναν τόσες μεταρρυθμίσεις σε εκκρεμότητα τα τελευταία χρόνια παρόλο που περιλαμβάνονταν στα μνημόνια. Ετσι, το κοινοβούλιο θα κληθεί να εγκρίνει και η κυβέρνηση να υλοποιήσει πρωτοφανείς τομές: Από την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων (μηχανικών, συμβολαιογράφων, λογιστών και δικαστικών επιμελητών) μέχρι την αύξηση των εισφορών υγείας από 4% σε 6% τόσο για τις κύριες όσο και για τις επικουρικές συντάξεις. Και από την απελευθέρωση της αγοράς τουριστικών ενοικιάσεων και θαλάσσιων μεταφορών μέχρι την εφαρμογή ισχυρών αντικινήτρων για πρόωρη συνταξιοδότηση. Ακόμη το ενιαίο μισθολόγιο στο Δημόσιο από 1/1/2016, κατάργηση της αποζημίωσης για οδοιπορικά, απλευθέρωση της αγοράς φυσικού αερίου και βαρέων οχημάτων, κατάργηση φορολογικών προνομίων των αγροτών - και ο κατάλογος είναι μακρύς, εστιασμένος πάντως στα διαρθρωτικά και όχι στα δημοσιονομικά μέτρα, δηλαδή αποφορτισμένος από τη λογική της ανελέητης λιτότητας.

Το κακό σενάριο

Στο Μέγαρο Μαξίμου και στο οικονομικό επιτελείο αισιοδοξούν ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά, με αποτέλεσμα να έχει ολοκληρωθεί η συμφωνία πριν από τη λήξη ομολόγου της ΕΚΤ (3,2 δισ) στις 20 Αυγούστου. Δεν θέλουν με τίποτα μια μεσοβέζικη χρηματοδοτική λύση, χωρίς δηλαδή να υπάρχει οριστική και μεγάλη συμφωνία, γιατί αυτό θα σημαίνει νέα προαπαιτούμενα και επομένως μια ακόμη δοκιμασία για τον ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, χωρίς μάλιστα να στέκει το επιχείρημα ότι θα είναι η τελευταία. Ωστόσο, ένα τέτοιο αρνητικό σενάριο (δάνειο-γέφυρα και συνέχιση της διαπραγμάτευσης για τη μεγάλη συμφωνία το φθινόπωρο) δεν μπορεί να αποκλειστεί, από τη στιγμή που υπάρχουν τόσα δύσκολα σημεία, παρουσιάζονται διαφωνίες ακόμη και για τα διαδικαστικά, ενώ η κόντρα ΔΝΤ-Βερολίνου/Βρυξελλών για την αναδιάρθρωση του χρέους δημιουργεί έναν ακόμη παράγοντα καθυστέρησης και αποτελεί πιθανή αιτία εμπλοκής. Με αυτή την έννοια, δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι μέσα σε τρεις εβδομάδες θα έχει “κλείσει” το νέο τριετές πρόγραμμα, πόσο μάλλον όταν η ταχύτητα στο βηματισμό της κυβέρνησης θα επηρεάζεται και από τις εσωκομματικές εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ.

Η μεγάλη εικόνα

Το γεγονός ότι οι Podemos χάνουν δυνάμεις, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ανακουφίζει την ευρωδεξιά που ενοχλούταν έντονα από την ιδέα ότι η “πρώτη φορά Αριστερά” εδώ θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια προοδευτική στροφή σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό Νότο. Ακόμη και αν κερδίσουν τις εκλογές στην Ισπανία το Νοέμβριο οι Σοσιαλιστές, το γεγονός ότι το κυβερνών κόμμα του Ραχόι κάνει καλή καταγραφή στις μετρήσεις καθησυχάζει το Βερολίνο και την ηγεσία της Κομισιόν που επεξεργάζονται το σχέδιο της ενιαίας οικονομικής διακυβέρνησης. Το Spiegel αναφέρεται στη δημιουργία ενός υπουργείου Οικονομικών της ευρωζώνης και είναι προφανές ότι η ευδοκίμηση αυτών των διεργασιών προϋποθέτει σταθερότητα σε όλο το σύστημα του κοινού νομίσματος. Επομένως, δεν προβλέπει Grexit, που, όμως, εξακολουθεί να βρίσκεται στο τραπέζι των γερακιών της ευρωζώνης για το 2016, όχι μόνο επειδή υπάρχουν επιφυλάξεις σχετικά με το αν “βγαίνει” ή όχι το νέο πρόγραμμα, αλλά επίσης επειδή στη Γερμανία θα έχουν εκλογές το 2017. Οι Χριστιανοδημοκράτες διχάζονται ήδη γύρω από το ελληνικό ζήτημα βλέποντας ότι έχουν διαρροές προς τα δεξιά λόγω (και) της προετοιμασίας του νέου πακέτου στήριξης. Η συνοχή και η εκλογική κυριαρχία τους εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αρμονία στη σχέση Μέρκελ-Σόιμπλε - με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την υπόθεσή μας.

της Αγγελικής   Σπανού

tvxs.gr

Κουρουμπλής: Θα επιβάλλουμε έξι προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο

Ο υπουργός Υγείας, Παναγιώτης Κουρουμπλής, μιλώντας στον Real Fm 97.8, αποκάλυψε ότι επιδημιολόγοι προειδοποιούν ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρξει έξαρση του καρκίνου στη χώρα μας.

«Οι επιδημιολόγοι μας προειδοποιούν ότι στα επόμενα 20 χρόνια η χώρα θα έχει έξαρση στο φαινόμενο του καρκίνου», ανέφερε ο κ. Κουρουμπλής και συνέχισε: «Το υπουργείο Υγείας πρέπει να παρέμβει πρόωρα. Θα επιβάλλουμε και θα υποχρεώσουμε τον ελληνικό λαό σε έξι εξετάσεις προληπτικές που πραγματικά μπορούν να σώζουν ζωές». 

aftodioikisi.gr

SOS από την ΚΕΔΕ: 50.000 παιδιά κινδυνεύουν να μείνουν εκτός παιδικών σταθμών (έγγραφα)

Τον κίνδυνο να μείνουν την επόμενη χρονιά εκτός παιδικών σταθμών 50.000 παιδιά επισημαίνει με επιστολή του στο Δ.Σ. της ΚΕΔΕ ο δήμαρχος Συκεών-Νεάπολης και μέλος του Δ.Σ. της Κεντρικής Ένωσης Δήμων, Σίμος Δανιηλίδης. Όπως τονίζει το γεγονός ότι δόθηκε η δυνατότητα προσφοράς από τους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς  έως το 70% της δυναμικότητάς του αλλά και η αναμενόμενη αύξηση των αιτήσεων σε πάνω από 120.000 από 111.279 πέρυσι «πάνω από 50.000 παιδιά θα βρεθούν εκτός προγράμματος».

Παράλληλα ο κ. Δανιηλίδης ζητά την αύξηση της συνολικής χρηματοδότησης από τα αρχικά προϋπολογισθέντα 184 εκατ. ευρώ τουλάχιστον στα περσινά επίπεδα των 200 εκατ. ευρώ.

aftodioikisi.gr

Μνημονιακές απαιτήσεις-σοκ για τις συντάξεις: Στόχος τα 72 έτη από την αύξηση των ορίων ηλικίας

Σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας, με απώτατο στόχο τα 72 έτη έως το 2060, απαιτεί η τρόικα.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει στο πρωτοδέλιδό της η εφημερίδα «Αγορά», οι δανειστές απαιτούν την αύξηση των ορίων ηλικίας, συνδέοντας το έτος χορήγησης της σύνταξης με το προσδόκιμο ζωής των πολιτών της χώρας.

Με την απαίτηση – σοκ της τρόικας, που πρέπει να συμπεριληφθεί στη συμφωνία για το τρίτο μνημόνιο, σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα, τα 67 έτη ηλικίας για τη λήψη σύνταξης, θα αποτελέσουν σύντομα… μακρινή ανάμνηση.

Τα νέα δεδομένα θα προβλέπουν την αυτόματη αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης από το 2021, οπότε το όριο θα έχει διαμορφωθεί στα 67,5 έτη. Στη συνέχεια, θα αυξάνεται περαιτέρω, ανά τριετία, με αποτέλεσμα να ανέλθει στα 69 χρόνια έως το 2030, αλλά και στα 72 έως το 2060.

Παράλληλα, οι δανειστές εμφανίζονται να ασκούν ασφυκτικές πιέσεις και για νέα μείωση στο ύψος των συντάξεων, η οποία σε βάθος χρόνου, υπολογίζεται να φτάσει τα 80 ευρώ.

aftodioikisi.gr

Σε ποιο δημόσιο οργανισμό δεν έφτασε ποτέ το μνημόνιο; Παίρνουν ακόμη 15 μισθούς

Ποινική δίωξη για τη μη εφαρμογή περικοπών σε μισθούς και επιδόματα για τους εργαζόμενους του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας του Υπουργείου Ανάπτυξης άσκησε η εισαγγελέας διαφθοράς. Οι εργαζόμενοι του Οργανισμού λάμβαναν μέχρι σήμερα 15 μισθούς και «ανύπαρκτα» επιδόματα. Η εισαγγελέας Διαφθοράς άσκησε κακουργηματική δίωξη κατά της ηγεσίας και των στελεχών του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, καθώς ο φορέας, που ανήκει στο υπουργείο Ανάπτυξης, δεν εφάρμοσε τους μνημονιακούς νόμους για περικοπές σε μισθούς και επιδόματα . Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο, η δίωξη ασκήθηκε μετά την διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης από τον εισαγγελέα Ιωάννη Σέβη, για το αδίκημα της απιστίας στην υπηρεσία κατά του Δημοσίου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση και στρέφεται κατά του προέδρου, των μελών του ΔΣ και τους γενικούς Διευθυντές του ΟΒΙ. Σύμφωνα με την δικογραφία που σχηματίστηκε, από την εισαγγελική έρευνα φαίνεται να προέκυψε πως είτε δεν εφαρμόστηκαν καθόλου, ή δεν εφαρμόστηκαν ορθά, οι περικοπές που ορίζονταν στους μνημονιακούς νόμους του 2010 και του 2012, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημία ύψους περίπου 4,5 εκατομμυρίων ευρώ. Για την υπόθεση είχε συνταχθεί απόρρητη έκθεση, το 2013, σύμφωνα με την οποία εκτός από 15 μισθούς, οι εργαζόμενοι στον ΟΒΙ έπαιρναν και σειρά επιδομάτων, μεταξύ αυτών ακόμη και επίδομα κυλικείου. Μάλιστα, στην έκθεση αναφέρεται πως οι 97 υπάλληλοι του Οργανισμού έχουν μισθούς που ξεπερνούν ακόμη και τις 7.000 ευρώ το μήνα. Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας είναι φορέας που έχει αρμοδιότητα να κατοχυρώνει και εκδίδει άδειες ευρεσιτεχνίας και βιομηχανικά σχέδια.

πηγή: tvxs.gr

Ο μεσαίος χώρος απομακρύνει τη ΝΔ από τα άκρα

Η εκλογή του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δείχνει να έχει ήδη προσφέρει “ανάσα αξιοπρέπειας” στο εσωτερικό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά συνολικά της Κεντροδεξιάς, μετά την περίοδο συρρίκνωσης των εκλογικών ποσοστών της και διαρρήξης των ψυχικών δεσμών της παράταξης που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με την ελληνική κοινωνία.

Τόσο με την παρουσία του στη Βουλή αλλά και όσα είπε στην ΕΡΤ, όσο και με την εμβληματική ομιλία του στη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής, ο νέος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έκανε το πρώτο και εξαιρετικά σημαντικό βήμα για να μπορέσει η γαλάζια παράταξη να ακουστεί και πάλι από την ελληνική κοινωνία.

Ώστε στη συνέχεια, να διεκδικήσει με αυτοπεποίθηση αλλά και αξιοπρέπεια, να πείσει για τις θέσεις της, να κερδίσει εκείνους που την εγκατέλειψαν μετά το 2009, και να προσφέρει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση εξουσίας, με θετικούς όρους και όχι ως… ραντεβού με τα βράχια και την εθνική καταστροφή.

Αυτό το κρίσιμο βήμα που έκανε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης ήταν να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική του μεσαίου χώρου ως “βέλος” στη φαρέτρα της Κεντροδεξιάς, θυμίζοντας ότι η παράταξη που ίδρυσε ο Εθνάρχης δεν κινήθηκε ποτέ στα άκρα. Δεν παραδόθηκε στις ακρότητες. Δεν θύμιζε “εθνική γεροντοκόρη”, αλλά λειτουργούσε με αίσθημα εθνικής ευθύνης, συμβιωτικά με τα υπόλοιπα κόμματα, και όχι επιλέγοντας την πολιτική απομόνωση και το… βουνό.

Με τη στρατηγική του μεσαίου χώρου που ενσάρκωσε ο Κώστας Καραμανλής, από το 2000 και για σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία, η Νέα Δημοκρατία κυριάρχησε πολιτικά στην Ελλάδα. Εξασφαλίζοντας μια κοινωνική βάση που εκλογικά αποτυπώθηκε σε μεγέθη από 2.5 εκατομμύρια έως πάνω από 3 εκατομμύρια ψηφοφόρους που την εμπιστεύτηκαν σε αυτές τις 4 εκλογικές αναμετρήσεις.

Στη συνέχεια, ακολούθησε η συρρίκνωση. Η στρατηγική του μεσαίου χώρου εγκαταλείφθηκε, η Νέα Δημοκρατία έφτασε στις εκλογές του Μαϊου του 2012, στο ιστορικό σοκ του ντροπιαστικού εκλογικού αποτελέσματος των 1.19 εκατομμυρίων ψηφοφόρων, και στις δυο επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, του Ιουνίου του 2012 και του Ιανουαρίου του 2015, κινήθηκε στα εξίσου ιστορικά χαμηλά των 1.8 και 1.7 εκατομμυρίων αντίστοιχα.

Οι αριθμοί αυτοί μιλούν από μόνοι τους, για το που οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία η διολίσθησή της από τον φυσικό χώρο της Κεντροδεξιάς, στην απομόνωση που εκ των πραγμάτων συνοδεύει το δεξιό άκρο της.

Ιστορικά άλλωστε, ποτέ στο παρελθόν, από το 1974 μέχρι το 2009, η Νέα Δημοκρατία δεν εγκατέλειψε τον κεντροδεξιό προσανατολισμό της. Επειδή όλοι οι αρχηγοί της γνώριζαν ότι μια μεγάλη παράταξη επιβιώνει μονάχα αν εκφράζει ένα σύνολο τάσεων, δεν υποκύπτει ωστόσο στη γοητεία των άκρων. Και πολύ περισσότερο, δεν παραδίδεται στην ακραία τάση της, επιτρέποντάς της να… φωνάζει, και να σκεπάζει έτσι τις μετριοπαθείς προτάσεις που έχει ανάγκη να ακούσει η ελληνική κοινωνία.

Υπάρχουν φυσικά, όπως συμβαίνει πάντοτε, και οι… αφελείς που θεωρούν ότι η Νέα Δημοκρατία δεν συρρικνώθηκε τα τελευταία χρόνια σε παράταξη… τσέπης, εξαιτίας του στρατηγικού αποπροσανατολισμού της. Όπως είπε και στο πρόσφατο διάγγελμά του για το δημοψήφισμα ο Κώστας Καραμανλής (μιλώντας τότε για τους εραστές του “όχι”), κάνουν λάθος. Σφάλουν.

Γιατί παραγνωρίζουν το γεγονός ότι ακριβώς λόγω αυτής της στροφής, από το 2009 και μετά η λεγόμενη σιωπηλή πλειοψηφία, που ιστορικά είχε πολιτικούς-εκλογικούς δεσμούς με την Κεντροδεξιά, έμεινε σπίτι της. Απείχε από τις εκλογές.

Με πρακτικό αποτέλεσμα, η εκλογική μάχη να κρίνεται στα άκρα. Έτσι κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ορίτζιναλ εκφραστής των άκρων, των ακροτήτων και του λαϊκισμού. Επειδή δεν είχε απέναντί του μια μετριοπαθή Κεντροδεξιά. Αλλά μια… παραπλανημένη.