Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΚΕΛΛΑ





Ανάμεσα στους πολυάριθμους Αγίους, που κοσμούν το τοπικό αγιολόγιο και τη μακρόχρονη εκκλησιαστική ιστορία του μυροβόλου νησιού της Χίου είναι και η Αγία παρθενομάρτυς Μαρκέλλα, που αποτελεί το ευλαβικό καύχημα των απανταχού της Γης Χίων και τον πολύτιμο πνευματικό θησαυρό για χιλιάδες προσκυνητές, που συρ ρέουν στον τόπο του μαρτυρίου της για να αποδώσουν τον οφειλόμενο σεβασμό στο μεγαλείο και τον ηρωισμό της, αλλά και για να ζητήσουν τη θαυματουργική της χά ρη για την επίλυση σωματικών και ψυχικών ασθενειών. 

Η Αγία Μαρκέλλα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βολισσό, στο ιστορικό αυτό κεφα λοχώρι της βορειοδυτικής Χίου. Για τον χρόνο της γέννησης, της ζωής και του μαρτυρίου της Αγίας υπάρχει σύγχυση και ασάφεια μεταξύ των βιογράφων. Σύμφωνα με τον βιογράφο της, Όσιο Νικηφόρο τον Χίο, η Αγία Μαρκέλλα έζησε και ήκμασε περί το 1500. Ο πατέρας της ήταν ειδωλολάτρης και η χριστιανή μητέρα της απεβίωσε σε νεαρά ηλικία. Η Μαρκέλλα δια κρίθηκε από νωρίς για τη βαθιά της πίστη και αγάπη στον Χριστό, την καλοσύνη και αγνότητά της, τη σεμνότητα και την ευγένεια της ψυχής της. Προικισμένη με θεϊκή σοφία και αμέτρητα ψυχικά χαρίσματα επικοινωνούσε αδιάκοπα με τον Θεό. Αυτόν τον "επίγειο άγγελο" φθόνησε ο εωσφόρος και θέλησε να την πολεμήσει με κάθε μέσο. 

Έτσι ο ειδωλολάτρης και σκληρόκαρδος πατέρας της άρχισε να επιθυμεί ερωτικά την ίδια του την κόρη και να νιώθει προς αυτή μία αστείρευτη σαρκική επιθυμία. Όταν η Μαρκέλλα διαπίστωσε τον αναίσχυντο χαρακτήρα του σαρκολάτρη πατέρα της, εγκα τέλειψε το πατρικό σπίτι και αναζήτησε καταφύγιο στα βουνά της περιοχής. Τότε ο πα τέρας της κινούμενος από τις κτηνώδεις ορέξεις του και με απερίγραπτη μανία άρχι σε να ψάχνει να βρει τη νεαρή και όμορφη Μαρκέλλα. Τότε η δύστυχη και έντρομη κόρη προσπάθησε να προστατευθεί και να σώσει την τιμιότητά της. Μία μεγάλη βά τος αποτέλεσε το ασφαλές καταφύγιο της Αγίας. Ένας βοσκός όμως αντιλήφθηκε τη Μαρκέλλα και υπέδειξε τη βάτο στον μανιακό πατέρα της. Τότε ο πατέρας έβαλε φω τιά στη βάτο για να την αναγκάσει να βγει έξω από αυτή. Η Μαρκέλλα κατάφερε και βρήκε διέξοδο και έτσι γλίτωσε από τα χέρια του σαρκολάτρη πατέρα της. Στη συνέ χεια άρχισε να τρέχει πάνω στις πέτρες και τα βράχια, αλλά ο πατέρας της βλέποντας τη δυσκολία να την φτάσει, αποφάσισε να τη σημαδέψει με το τόξο του και έτσι εκτόξευσε προς αυτή ένα βέλος. Η Αγία πληγώθηκε και το αγνό της αίμα πότισε τα βράχια. Παρόλα αυτά δεν έχασε την ψυχική της δύναμη και συνέχισε να τρέχει. Οι σωματι κές της δυνάμεις άρχισαν όμως να την εγκαταλείπουν και κάποια στιγμή έπεσε κά τω ταλαιπωρημένη και πληγωμένη. Η βαθιά και ακλόνητη πίστη της την βοήθησε να βρει τη σωτήρια λύση. Με τα μάτια στραμμένα στον Ουράνιο Νυμφίο προσευχή θηκε και Του ζήτησε να σχίσει τον βράχο και να την κρύψει μέσα. Η παράκληση της Αγίας έγινε πραγματικότητα και έτσι ο βράχος σχίστηκε και δέχτηκε το σώμα της ενάρετης Μαρκέλλας μέχρι το στήθος. Ο σαρκολάτρης πατέρας φτάνοντας στον τόπο και βλέποντας το παράδοξο αυτό θαύμα, οργίστηκε ακόμη περισσότερο και έκοψε με ένα μαχαίρι τους μαστούς της και τους πέταξε στο βουνό. Στη συνέχεια αποκεφάλισε την κόρη του και πέταξε την κεφαλή της στη θάλασσα. Σύμφωνα με την παράδοση μία ασυνήθιστη λάμψη άρχισε να εκπέμπεται από την κεφαλή της Αγίας, που στέφθηκε με τον ουράνιο και άφθαρτο στέφανο της άθλησης και της θεϊκής δόξας. 

Ο σχισμένος βράχος, που δέχτηκε το μαρτυρικό σώμα της Αγίας, αποτελεί μέχρι σήμερα για τους προσκυνητές σημείο ευλαβικής αναφοράς και πηγή ιαμάτων, αφού όσοι προσεύχονται με πίστη, παρατηρούν τον ερυθρό χρωματισμό των βράχων και το νερό να ατμίζει. Αναρίθμητα είναι τα θαύματα, που με τη χάρη του Θεού, έχει επιτελέσει η Αγία Μαρκέλλα από την εποχή του μαρτυρίου της έως τις ημέρες μας, ενώ μάρτυρες θαυ μαστών σημείων έγιναν λαμπρές πνευματικές φυσιογνωμίες της Εκκλησίας μας, όπως Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Επίσκοπος Κορίνθου, ο Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως και ο βιογράφος και συντάκτης της Ακολουθίας της Αγίας, Όσιος Νικηφόρος ο Χίος, οι οποίοι συχνά προσέρχονταν στον τόπο του μαρτυρίου της Αγίας για να προσευχηθούν. Η μνήμη της Αγίας παρθενομάρτυρος Μαρκέλλας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Ιουλίου και λαμπρά πανήγυρις λαμβάνει χώρα στον φερώνυμο ιερό ναό της Αγίας, που βρίσκεται επί της αμμώδους παραλίας στον ομώνυμο όρμο της Βολισσού και αποτελεί παγχιακό, αλλά και πανελλήνιο προσκύνημα. 

Η φιλοπατρία των απανταχού της Γης ευρισκομένων Χίων, αλλά και τα αναρίθμητα θαύματα της Αγίας οδήγησαν στην ανέγερση ιερών ναών επ’ ονόματι της πολυάθλου και ενδόξου παρθενομάρτυρος της Χίου. Έτσι η συνοικία του Βοτανικού στην Αθήνα κοσμείται με ενοριακό ναό της Αγίας Μαρκέλλας, ενώ τα τελευταία χρόνια ανεγέρθηκε περικαλλές παρεκκλήσιο στο όνομα της Αγίας και στην περιοχή της Κάτω Κηφισιάς. Γραφικά παρεκκλήσια επ’ ονόματί της έχουν καταγραφεί στις Σπέτσες, την Άνδρο, τη Μήλο, τη Σαντορίνη και τη Σάμο. 

Αριστείδης Γ. Θεοδωρόπουλος 
Εκπαιδευτικός 

Βιβλιογραφία 

ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ ΧΙΟΥ

Ποιος θα απολογηθεί τελικά στην χιακή κοινωνία, στους επιχειρηματίες, στους πολίτες αυτού του τόπου για τα χαμένα χρόνια, για την υστέρηση στην πρόοδο, για τις ανακρίβειες αν όχι τα ψέματα;   
Διαβάζοντας στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ» τις δηλώσεις του π. Πρύτανη του ΕΜΠ και σήμερα ΓΓ Λιμένων του ΥΕΝ κ. Γ. Μουτζούρη για το θέμα του νέου λιμένα της Χίου, πραγματικά μένεις άναυδος. Τόσα χρόνια, πάνω από οκτώ, ο κ. Λαμπρινούδης μας έλεγε ότι την θέση για την κατασκευή του νέου λιμανιού την υπέδειξε το ΕΜΠ.
Έρχεται σήμερα ο κ. Μουτζούρης, ο οποίος είχε αναλάβει τότε την «κυματική» μελέτη και μας λέει (έπρεπε να περάσουν οκτώ χρόνια για να το αποκαλύψει) ότι την τοποθεσία δεν την υπέδειξε το Πολυτεχνείο, αλλά ο τότε Νομάρχης και σημερινός Δήμαρχος (περιμένουμε να μας πει και πόσο στοίχησε η μελέτη, ίσως πάνω από εκατομμύριο) με άλλα λόγια νίπτει τας χείρας του για τυχόν αστοχία στην επιλογή του τόπου με ότι αυτό συνεπάγεται.
Και δεν φτάνει αυτό, λέει περίπου, ας προσέχατε η περίοδος των παχιών αγελάδων πέρασε, «….θα εξετάσουμε τα νέα δεδομένα και θα αποφασίσουμε συνολικά…..», δηλαδή, τα σβήνουμε όλα και άντε από την αρχή.
Κάποιοι πρέπει να ντρέπονται, όχι μόνο για τα λάθη που έγιναν, αλλά για την επιμονή στην απόλυτα εγωιστική τακτική να συνεχίζουν στην λάθος πορεία, ενώ όλα και όλοι «φωνάζουν» ότι ήταν λάθος ο σχεδιασμός, η θέση, η διαδικασία αναζήτησης πόρων, οι σκέψεις για την «σαλαμοποίηση»  του έργου κλπ.. Ότι, αν είχαμε τότε ξεκινήσει την βελτίωση-επέκταση του σημερινού λιμανιού, η θέση της Χίου ως τουριστικός προορισμός θα είχε αναβαθμισθεί. 
Δυο χρόνια η εταιρία ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ ΑΕ στην οποία έχει ανατεθεί η ολοκλήρωση του φακέλου, δεν μπορεί να ολοκληρώσει τον υποτιθέμενο «πλήρη και ώριμο» φάκελο λόγω ελλείψεων στις γνωμοδοτικές αποφάσεις αρμοδίων φορέων, αντιρρήσεων άλλων κλπ. Πόσος χρόνος πρέπει ακόμα να χαθεί για να συναισθανθούν κάποιοι την ευθύνη τους;
Ελπίζουμε να ανοίξει άμεσα ο «φάκελος», όχι μόνο για το κεντρικό λιμάνι της Χίου, αλλά συνολικότερα για τον σχεδιασμό της στρατηγικής στην λιμενική μας πολιτική για τις επόμενες δεκαετίες.
Σταύρος Μιχαηλίδης
Δημοτικός Σύμβουλος
Υποναύαρχος (ε.α) ΛΣ