Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Ο Βουλευτής Χίου, κ. Νότης Μηταράκης, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για τα προβλήματα της ψηφιακής τηλεόρασης στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:


«Ο χάρτης της ψηφιακής τηλεόρασης στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς  της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων.
Και τα προβλήματα αυτά δε θα λυθούν ούτε με αφορισμούς, ούτε με σκανδαλολογίες, ούτε βέβαια με οπισθοδρομικές προτάσεις «να παραμείνει η Χίος σε αναλογικό σήμα»! Είναι άλλωστε γνωστό σε όλους ότι η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών έχει ζητήσει από όλες τις χώρες του κόσμου να περάσουν μέχρι τον Ιούνιο του 2015 αποκλειστικά και μόνο στην ψηφιακή εκπομπή τηλεοπτικού σήματος προκειμένου να χρησιμοποιηθούν οι συχνότητες για την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας σε μη αστικές περιοχές.
Όσον αφορά την ουσία της υπόθεσης, τα προβλήματα στην εκπομπή του ψηφιακού σήματος στην περιοχή του Βορείου Αιγαίου, είχαν διαγνωσθεί έγκαιρα από το Υπουργείο Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας με αποτέλεσμα να σχεδιασθεί – σε συνεργασία με το Υπουργείο Μεταφορών και Δικτύων - και να δημοσιευθεί σχετικό έργο από το καλοκαίρι του 2014.
Κατόπιν αυτών των αποφάσεων προχωρήσαμε στις 29/09/2014, στα πλαίσια του ΕΣΠΑ, στην Προκήρυξη της  για την ενίσχυση «Υπηρεσιών ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος σε ακριτικές περιοχές Περιφερειών Αμιγούς Σύγκλισης του Ε.Π. Ψ.Σ.», ύψους €900.000 για τις περιφέρειες Βορείου Αιγαίου και Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου αξιοποίησε την εν λόγω προκήρυξη και πλέον έχει από 23/01/2015 εγκεκριμένο έργο  ύψους €559.500, το οποίο καλείται να υλοποιήσει, προχωρώντας τις διαγωνιστικές διαδικασίες ώστε να ενισχυθεί η εκπομπή τηλεοπτικού ψηφιακού σήματος στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.
Παράλληλα, όπως γνωρίζετε, για την ανάγκη διόρθωσης του ψηφιακού τηλεοπτικού χάρτη της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου και την ταύτισή του με τον αντίστοιχο διοικητικό χάρτη έχω καταθέσει και σχετική ερώτηση  προς τους Υπουργούς Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας & Τουρισμού & Επικρατείας.
Σε κάθε περίπτωση, το ουσιαστικότερο βήμα για να καλυφθούν πλήρως οι περιοχές της Περιφέρειας μας που παρουσιάζουν σήμερα ασθενές ή ανύπαρκτο ψηφιακό σήμα είναι η υλοποίηση του προαναφερθέντος έργου από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι εφόσον έχουν παρατηρηθεί ή παρατηρηθούν μελλοντικά λοιπά προβλήματα σχετικά με τη λήψη του ψηφιακού τηλεοπτικού σήματος θα αναμένω τη σχετική ενημέρωση από τους αρμόδιους φορείς με σκοπό την προώθηση της επίλυσής τους».

ΑΝΑΦΟΡΑ Ν.ΜΗΤΑΡΑΚΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΣΤΗ ΧΙΟ

Ο Βουλευτής Χίου, κ. Νότης Μηταράκης, κατέθεσε προς τον αρμόδιο Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Αριστείδη Μπαλτά, αναφορά σχετικά με τα φλέγοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Χίος στον ευαίσθητο τομέα των Σχολικών Κτιριακών Υποδομών.
Ενισχύοντας τις προσπάθειες του Αντιδημάρχου Παιδείας – Πρόνοιας και Προέδρου της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας Χίου, κ. Γεωργίου Φ. Παπαδόπουλου να βρει ανταπόκριση από την Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, ο κ. Μηταράκης τονίζει ιδιαίτερα την ανάγκη να αποκτήσουν δικό τους σχολικό χώρο οι δομές της Ειδικής Εκπαίδευσης στη Χίο, γεγονός που θα επιτρέψει και στα συγκεκριμένα παιδιά μία ισότιμη και αξιοπρεπή πρόσβαση στο πολύτιμο αγαθό της Παιδείας.

ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ Η ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ




Των Σπύρου Λαπατσιώρα, Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου
1. Εισαγωγή
Μία αποτίμηση της «μεταβατικής» συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου είναι ότι αποτελεί ανακωχή που επετεύχθη με πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης και αποδοχή από την άλλη πλευρά (των «θεσμών»). Στο επόμενο διάστημα, μέχρι το πέρας του τετραμήνου, θα διαμορφωθούν οι όροι διαπραγμάτευσης για την επόμενη συμφωνία. Αυτό κατά μία έννοια σημαίνει ότι δεν κρίθηκε τίποτα ακόμη. Όμως, η αποτίμηση αυτή είναι επισφαλής. Πρώτον, η ίδια η «μεταβατική» συμφωνία αλλάζει το συσχετισμό δύναμης. Δεύτερον, επειδή οι «εχθροπραξίες» θα συνεχίζονται σε όλη τη διάρκεια του τετραμήνου (έλεγχος των δεσμεύσεων και επανερμηνεία των όρων της από κάθε πλευρά) απαιτείται να κατανοήσουμε πρώτα το τοπίο των διαπραγματεύσεων.
2. Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου: Ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος …
2α. Οι στόχοι της διαπραγμάτευσης
Η ελληνική κυβέρνηση προσήλθε στο Eurogroup της 12ης Φεβρουαρίου, δηλαδή στην πρώτη ουσιαστική φάση της διαπραγμάτευσης, με αίτημα μια συμφωνία σε ένα νέο «πρόγραμμα-γέφυρα», δηλώνοντας ρητά ότι είναι αδύνατη η παράταση του υπάρχοντος προγράμματος, που έχει απορριφθεί από τον ελληνικό λαό:
1. Το «πρόγραμμα-γέφυρα» δεν θα περιελάμβανε όρους, αξιολογήσεις κλπ., αλλά μια επίσημη αποτύπωση της βούλησης όλων των πλευρών για διαπραγμάτευση χωρίς πιέσεις και εκβιασμούς και χωρίς οποιαδήποτε μονομερή ενέργεια.
2. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα θα παραιτείτο από τις εναπομείνασες δόσεις του προηγούμενου προγράμματος – πέραν των 1, 9 δις ευρώ που οφείλουν να επιστρέψουν η ΕΚΤ και οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών-μελών από τα κέρδη που είχαν από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων (προγράμματα SMP και ANFA) – και θα της δινόταν η δυνατότητα έκδοσης εντόκων γραμματίων πέρα από το όριο των 15 δις, ώστε να καλύψει τυχόν έκτακτες ανάγκες.
3. Στο τέλος της μεταβατικής αυτής περιόδου, (α) η Ελλάδα θα καταθέσει τις τελικές της προτάσεις, που σύμφωνα με τις Προγραμματικές Δηλώσεις της κυβέρνησης θα περιλαμβάνουν ένα νέο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικήςγια τα επόμενα 3-4 χρόνια και ένα νέο εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων και παράλληλα (β) θα τεθεί το ζήτημα της διαπραγμάτευσης για αναδιάρθρωση-ελάφρυνση του δημόσιου χρέους.
Η γερμανική κυβέρνηση αλλά και οι «θεσμοί» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) προσήλθαν στη διαπραγμάτευση με τη θέση ότι η Ελλάδα έπρεπε να ζητήσει εξάμηνη «τεχνική επέκταση» του υφιστάμενου Προγράμματος (το οποίο για επικοινωνιακούς λόγους δέχθηκαν να μετονομαστεί σε «υφιστάμενο διακανονισμό» – existing arrangement), ώστε να γίνει δυνατή η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης (successful completion of the review).
2β. Η έκβαση της διαπραγμάτευσης
Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνει τετράμηνη παράταση της «Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Facility Agreement, MFFA), η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων».
Η παράταση της Σύμβασης («η οποία θεμελιώνεται σε ένα σύνολο δεσμεύσεων») σημαίνει: (α) αξιολογήσεις από τους τρεις «θεσμούς», (β) δεσμεύσεις ή όρους, (γ) συνέχιση της χρηματοδότησης με βάση το πλάνο των δόσεων του υφιστάμενου Προγράμματος, εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση, (δ) επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των εθνικών ΚΤ από τη διακράτηση ελληνικών ομολόγων, και πάλι όμως εφόσον υπάρξει θετική αξιολόγηση από τους «θεσμούς» (δεδομένης μάλιστα της «ανεξαρτησίας» της ΕΚΤ).
Με δυο λόγια πρόκειται για την απόρριψη-απόσυρση των σημείων (1) και (2) με τα οποία προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε εδώ ότι δεν υπάρχει καμία ρητή αναφορά στην κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών (π.χ. ότι θα επιτραπεί η έκδοση εντόκων για να πληρωθούν χρεολύσια, τόκοι και έκτακτες ανάγκες) μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης – εκτός αν η αναφορά στην «ανεξαρτησία της ΕΚΤ» υπονοεί την «ευχέρεια» αυτής να εξετάζει κατά πόσο η ελληνική κυβέρνηση ανταποκρίνεται «θετικά» στις «δεσμεύσεις» που συνοδεύουν την επέκταση της συμφωνίας (γεγονός το οποίο αναμφισβήτητα δυσχεραίνει τις όποιες «ερμηνευτικές» προσπάθειες προτίθεται να κάνει η κυβέρνηση σχετικά με τη συμφωνία).
Ταυτόχρονα, στη Συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου περιλαμβάνεται η θέση: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύθηκαν επίσης να εγγυηθούν τα απαραίτητα πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα ή τα έσοδα που απαιτούνται για να εγγυηθούν τη βιωσιμότητα του χρέους, όπως όριζε το ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ του Νοεμβρίου του 2012». Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση παραιτείται από το στόχο διαπραγμάτευσης για την αναδιάρθρωση-απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους και υιοθετεί το «πρόγραμμα βιωσιμότητας» που στηρίζεται στην «πληρωμή του κεφαλαίου του χρέους» μέσω πρωτογενών πλεονασμάτων. Αυτό σημαίνει την απόρριψη-απόσυρση και του σκέλους (β) του σημείου (3) με το οποίο προσήλθε η ελληνική κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση.
Αυτό που κέρδισε η ελληνική κυβέρνηση (πέρα από την αλλαγή στην ορολογία, για την οποία έγινε τόση συζήτηση), είναι:
Α) Το σκέλος (α) του σημείου (3) των προτάσεών της, δηλαδή την ευχέρεια να προτείνει εκείνη προς έγκριση από τους «θεσμούς» τις μεταρρυθμίσεις για τη δημοσιονομική σταθεροποίηση και την ανάπτυξη. Έτσι απορρίφθηκαν τα μέτρα που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη κυβέρνηση (μείωση συντάξεων και αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά) και συμφωνήθηκε να δοθεί το βάρος στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της λαθρεμπορίας, στη μεταρρύθμιση του δημοσίου, στην αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος κλπ.1
Β) Η διαπραγμάτευση για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος του 2015. Αντί του συμφωνημένου 3% του ΑΕΠ, η συμφωνία αφήνει το ζήτημα ανοιχτό για τον προσδιορισμό ενός χαμηλότερου ποσοστού: «Οι θεσμοί, σε ό, τι αφορά τον στόχο για το πρωτογενές πλεόνασμα το 2015, θα λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές συνθήκες του 2015».
Επομένως καθίσταται σαφές ότι αν η συμφωνία συνιστά ανακωχή, στην προκειμένη περίπτωση ανακωχή δεν σημαίνει «ισοπαλία»: Η συμφωνία αποτελεί ένα πρώτο βήμα σε ολισθηρό έδαφος. Ναι μεν δίνεται χρόνος για το επόμενο βήμα, αλλά το τοπίο που οργανώνεται είναι ασφυκτικό, ελάχιστα θυμίζει τα minimum που επιζητούσε η κυβέρνηση μέχρι και τις 12 Φεβρουαρίου.
3. Υπάρχει ακόμα περιθώριο για αμφισβήτηση του νεοφιλελευθερισμού;
3α. Η επιτήρηση ως ισορροπία ανάμεσα σε «πολιτικό» και «ηθικό» κίνδυνο.
Η πολιτική στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρωπαϊκής Αριστεράς είναι η ανατροπή του νεοφιλελευθερισμού, δηλαδή εκείνης της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που επιδιώκει να εναποθέσει όλες τις κοινωνικές διαδικασίες (από την εκπαίδευση και την κοινωνική ασφάλιση μέχρι το δημόσιο χρέος) στη δικαιοδοσία και το «ρυθμιστικό ρόλο» των αγορών. Η ευρωπαϊκή Αριστερά επιδιώκει έτσι να διασφαλίσει εκείνη την ελευθερία άσκησης κυβερνητικής πολιτικής, που θα της επιτρέψει να περιορίσει την ισχύ των αγορών, φέρνοντας στο προσκήνιο τις κοινωνικές ανάγκες.
Ο νεοφιλελευθερισμός είναι ένα «πρόγραμμα» συνεχούς ενίσχυσης των συμφερόντων του κεφαλαίου, σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων, των επαγγελματιών, των συνταξιούχων, της νεολαίας, των μικρομεσαίων. Ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, όπως εκφράζεται, για παράδειγμα, από τον κ. Σόιμπλε, δεν στερείται ορθολογικών στόχων και στρατηγικής, παρά τις ρητορικές ευκολίες που δίνει ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός σε όποιον τον χρησιμοποιεί. Επιχειρεί να επιλύσει και μέχρι στιγμής το κάνει, ορθολογικά, δύο προβλήματα:
Πρώτον, τη νομιμοποίηση ενός εργασιακού μοντέλου χωρίς δικαιώματα και κοινωνική προστασία, με χαμηλές και εύκαμπτες αμοιβές, χωρίς ουσιαστική διαπραγματευτική δυνατότητα από τη μεριά των εργαζομένων, έτσι ώστε να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για την κερδοφορία και τη συσσώρευση κεφαλαίου.
Δεύτερον, την οργάνωση της Ευρωζώνης (συντονισμός δημοσιονομικών πολιτικών, τραπεζική ενοποίηση, προγράμματα διάσωσης κλπ.) με στόχο μία Οικονομική και Νομισματική Ένωση στην οποία τα κράτη μέλη δεν θα υποκύπτουν στον «ηθικό κίνδυνο» να στηρίζουν κοινωνικές (ή άλλες) δαπάνες προσφεύγοντας στον δημόσιο δανεισμό. Τα κράτη υποβάλλονται στο δίλημμα λιτότητα-περικοπές-ιδιωτικοποιήσεις ή κίνδυνος χρεοστασίου, με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίπτωση την αποδοχή ενός προγράμματος διάσωσης, το περιεχόμενο του οποίου είναι φυσικά και πάλι λιτότητα-περικοπές-ιδιωτικοποιήσεις.
Αυτή η ακραία οπτική επιθυμεί ιδιωτικοποιήσεις και πρωτογενή πλεονάσματα για να αποπληρωθεί το χρέος ενώ δεν αντιτίθεται σε μεταρρυθμίσεις όπως αυτές τις οποίες προτείνει η ελληνική κυβέρνηση (και ενδεχομένως έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία) – όπως η καλύτερη οργάνωση των συστημάτων είσπραξης (φόροι, εισφορές), η αναδιοργάνωση του δημοσίου τομέα, 2 η αποδυνάμωση γενικά των ολιγοπωλίων. Μπορεί ακόμα να καλωσορίσει ένα νέο πολιτικό προσωπικό, καθώς κατανοεί ότι έχει επιταχυνθεί ο κύκλος φθοράς και έλλειψης λαϊκής νομιμοποίησης του παλιού πολιτικού προσωπικού. Η διατήρηση του παλιού προσωπικού, εφόσον αυτό έχει απαξιωθεί στη συνείδηση της κοινωνικής πλειοψηφίας, θεωρείται από τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική «πολιτικός κίνδυνος», διότι μπορεί να οδηγήσει στις ανεξέλεγκτες ατραπούς μιας κοινωνικής έκρηξης.
Ο νεοφιλελευθερισμός θεωρεί όμως παράλληλα «ηθικό κίνδυνο» (moral hazard) κάθε πολιτική που στηρίζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, διευρύνει το δημόσιο χώρο, επεκτείνει το κοινωνικό κράτος, θέτει την αναπαραγωγή της κοινωνίας πέρα και έξω από την εμβέλεια δράσης των αγορών.
Με άλλα λόγια, το ζητούμενο του νεοφιλελευθερισμού είναι τόση λιτότητα, όση απαιτείται ώστε να μην αυξάνει ο «πολιτικός κίνδυνος», ενώ ταυτόχρονα αποτρέπεται ο «ηθικός κίνδυνος».
Γενικά μιλώντας, οι δύο κίνδυνοι, «ηθικός» και «πολιτικός», κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση, λόγω των συνεπειών με τις οποίες είναι συνδεδεμένοι στην τρέχουσα συγκυρία. Όταν μειώνεται ο «ηθικός» κίνδυνος, αυξάνει ο «πολιτικός» και αντίστροφα. Επομένως, η ένταση μεταξύ αυτών των δύο αυτών τάσεων καταλήγει, όταν συναντούνται, στην ανίχνευση της εκάστοτε κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ «ηθικού κινδύνου» (όταν οι κυβερνήσεις υποκύψουν στον «κίνδυνο» να αποδεχθούν συμφέροντα των κατώτερων τάξεων) και «πολιτικού κινδύνου» (να αποδιαρθρωθούν οι πολιτικές ελίτ και να προκύψουν φαινόμενα ανεξέλεγκτων μαζικών κινητοποιήσεων). Οι «ανεξάρτητες αρχές» που δεν ελέγχονται «δημοκρατικά», ειδικά για θέματα που αφορούν την «οικονομία», με κύριο παράδειγμα την «ανεξαρτησία» της ΕΚΤ, είναι μία μέθοδος ανίχνευσης της ισορροπίας ανάμεσα στους δύο «κινδύνους». Αυτό όμως δεν θεωρείται επαρκές.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον καθοριστικό ρόλο έχει πλέον αναλάβει η «αξιολόγηση των συμφωνιών». Αν προσέξουμε τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου θα δούμε ότι δεν είναι εντελώς κλειστή για αιτήματα που αυξάνουν τον «ηθικό κίνδυνο», δηλαδή προωθούν ρυθμίσεις υπέρ του κοινωνικού κράτους και της εργασίας. Όμως, βασικό σημείο της συμφωνίας είναι ότι οι «θεσμοί» θα αξιολογούν ποιες μεταρρυθμίσεις (δεν) δημιουργούν προβλήματα στα δημόσια οικονομικά, στις προοπτικές οικονομικής μεγέθυνσης και στη σταθερότητα και ομαλή λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος.3 Η αξιολόγηση, δηλαδή η επιτήρηση, αποτελεί σημαντική τροχοπέδη στην υλοποίηση του προγράμματος και των κοινωνικών μετασχηματισμών που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Πέραν του ρητώς ανοικτού ακόμη ζητήματος της κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών, δείγματα γραφής της συνεχούς αξιολόγησης, που εγείρει τόσο η συμφωνία όσο και η σχέση με την ΕΚΤ ως έμμεσου χρηματοδότη, αποτελεί τόσο η επιστολή της ΕΚΤ, αλλά και αυτή του ΔΝΤ, που «ερμηνεύουν» τις μεταρρυθμίσεις ως «ισοδύναμα» μέτρα των δεσμεύσεων που περιγράφονταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα». Ειδικά το ΔΝΤ δεν παραιτείται από την ολοκλήρωση των μέτρων για το άνοιγμα των επαγγελμάτων, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αγορά εργασίας και το ασφαλιστικό, που περιγραφόταν στο παλιότερο «Πρόγραμμα». Αξίζει να σημειωθεί ότι η μη-ποσοτικοποίηση των στόχων, το μη-καθορισμένο έλλειμμα, η απουσία οποιασδήποτε ρητής συζήτησης για τον υπολογισμό του δημοσιονομικού κενού, καθιστά ανοικτό και συνεχώς «ερμηνεύσιμο» ζήτημα τον υπολογισμό της απόδοσης των μέτρων ως «ισοδυνάμων».4
3β. Πού κρίθηκε η διαπραγμάτευση: Για τη διαπραγματευτική τακτική και στρατηγική
Το βασικό ερώτημα για τη σημασία της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου, πέραν των στρατηγικών που διαπλέκονται και συμπυκνώνονται σε αυτήν, είναι τι δυνατότητες (παρά τα ασφυκτικά περιθώρια) αφήνει στην κυβέρνηση για να υλοποιήσει το πρόγραμμά της. Προηγουμένως όμως χρειάζεται να ανιχνεύσουμε τις «δυσκολίες» που οδήγησαν την κυβέρνηση στην αναδίπλωση της 20ής Φεβρουαρίου.
Η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου καθορίστηκε προφανώς τόσο από εξωτερικούς παράγοντες, το δεδομένο και γνωστό νεοφιλελεύθερο πλαίσιο των «θεσμών», όσο όμως και από εσωτερικούς, οι οποίοι τελικά έπαιξαν και τον καθοριστικό ρόλο.
Δευτερεύουσα μόνον σημασία έπαιξε η ελλιπής προετοιμασία της κυβέρνησης και οι αντιφατικές τακτικές του ΥΠΟΙΚ, όπως για παράδειγμα:
Πρώτον: Η απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση. Ακόμη και στο Παράρτημα που δημοσίευσε το ΥΠΟΙΚ ως τεχνική σύνοψη φαίνεται το επιφανειακό επίπεδο. Επιπλέον, σε αυτό γίνεται η κρίσιμη παραδοχή ότι η βιωσιμότητα του χρέους συνδέεται με τα πρωτογενή πλεονάσματα (θέση που συνιστά σημαντική στρατηγική υποχώρηση).
Δεύτερον: Η εκφορά κάποιων γενικών αρχών της πρότασης για την απομείωση του χρέους από το Λονδίνο. Εδώ υπάρχει τακτικό σφάλμα: Χωρίς συνάντηση με την ΕΚΤ ανακοινώνεται μία πρόταση, από χώρα εκτός Ευρωζώνης, η οποία εμπλέκει τα ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ σε συμφωνία ανταλλαγής. Πρόκειται για πρόταση αλλαγής των κανόνων της ΕΚΤ, η οποία ωθεί την ΕΚΤ κατευθείαν, χωρίς δεύτερη κουβέντα, σε θέση άρνησης για προφανείς λόγους που συνδέονται με την πολιτική της και τις ισορροπίες που τηρούνται στο ΔΣ, αλλά και την επίθεση που ήδη δέχεται για «παραβίαση των κανόνων» που την διέπουν, με την πολιτική «ποσοτικής χαλάρωσης». Είναι επίσης προφανές ότι δεν χρειάζεται να εμπλακεί άμεσα η ΕΚΤ σε μία τέτοια συμφωνία, αλλά το ίδιο μπορούσε να γίνει με άλλους τρόπους, οι οποίοι είναι συμβατοί με τις τρέχουσες ισορροπίες. Το άλλο κομμάτι της πρότασης, τα δάνεια σε EFSF συνδεδεμένα με τους ρυθμούς μεγέθυνσης, συνιστά γενικόλογη πρόταση και προφανώς αφορά το δεύτερο στάδιο της διαπραγμάτευσης.
Τρίτον: Φάνηκε ότι η κυβέρνηση έδωσε πολύ μεγάλο βάρος στην επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος, σε σχέση με άλλες διαστάσεις. Αυτό αποτελεί αρνητικό σημάδι και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό. Για παράδειγμα, το περιστατικό με τον Ντάιεσεμπλουμ προφανώς τόνωσε το «εθνικό αίσθημα», αλλά συγχρόνως αφαίρεσε διαπραγματευτική ισχύ από τη στιγμή που όλο το Σαββατοκύριακο ασχολήθηκε η κυβέρνηση με το να καθησυχάζει τις αγορές που θα άνοιγαν την Δευτέρα, γεγονός που σηματοδότησε ότι η κυβέρνηση δεν έχει σταθερή τακτική διαπραγμάτευσης (και φυσικά στην ίδια συνάντηση ακόμη και σε μη έμπειρους παρατηρητές φάνηκε ότι δεν υπάρχει και ομάδα ισότιμων κυβερνητικών μελών στη διαπραγμάτευση).
Είναι εύκολα κατανοητό πώς αυτή η κακά στημένη διαπραγμάτευση, παρά τις εργατοώρες που αφιέρωσαν οι πρωταγωνιστές της, είχε τα χαρακτηριστικά άλματος με δεμένα μάτια. Επίσης, οι διαφορές και οι κακοί χειρισμοί και οι μετατοπίσεις έδειξαν στους εταίρους ότι η ελληνική πλευρά είναι επιδεκτική χειρισμών.
Όμως τελικά η διαπραγμάτευση δεν κρίθηκε τόσο στο επίπεδο των τακτικών κινήσεων ή στο εξωτερικό, όσο στο εσωτερικό. Εκείνο που καθόρισε την αναδίπλωση της ελληνικής πλευράς ήταν η στρατηγική πολιτική απόφαση για οικοδόμηση συμπαγών σχέσεων κοινωνικής εκπροσώπησης με εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που θεωρούν ως αδιανόητη τη διαταραχή της «ομαλότητας της αγοράς», τη στιγμή που όλοι γνώριζαν τη σημασία και το χαρακτήρα της αναμέτρησης. Το συζητημένο σενάριο ενός bankrun οφείλει πάντα να εντάσσεται (και άρα να εξετάζεται, πέρα από τις επιμέρους τεχνικές αντιμετώπισης) στο πλαίσιο ενός κοινωνικού συσχετισμού δύναμης. Παράλληλα είναι αδιανόητο να υιοθετείται το επιχείρημα ότι συνέχεια μιας υποτιθέμενης «κατάρρευσης των τραπεζών» θα ήταν η «έξοδος από το ευρώ», ένα σενάριο μηδενικής πιθανότητας, που αποτέλεσε απλώς «επιχείρημα» των κυβερνήσεων Παπανδρέου – Παπαδήμου – Σαμαρά για να αποδεχθεί η ελληνική κοινωνία τα Μνημόνια, και αποτελεί πάντα «όπλο» ακραίων νεοφιλελεύθερων, τύπου Σόιμπλε.5
3γ. Το διακύβευμα: Τίποτα δεν είναι δυνατό να αλλάξει, ή ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός;
Όσα προηγήθηκαν μας οδηγούν στο συμπέρασμα, με την πιο ήπια διατύπωση, ότι έχει συνομολογηθεί μία συμφωνία, η οποία περιορίζει σημαντικά την άσκηση πολιτικής στα δημόσια οικονομικά αλλά και σε άλλους τομείς. Επομένως, το οικονομικό τοπίο στο οποίο βασίζεται η κυβέρνηση για τη διαπραγμάτευση και την αξιολόγηση της τελικής συμφωνίας είναι ολισθηρό.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει να παρουσιάζει την προφανή υποχώρηση και την αναγκαστική αλλαγή του προγράμματός της ως «νίκη», αποτελεί κακό σημάδι για τη συνέχεια, επειδή δείχνει ότι περισσότερο ενδιαφέρεται για την επικοινωνία παρά για την ουσία. Αυτό ίσως προοπτικά να αποτελέσει την πραγματική ήττα, εφόσον το σήμα το οποίο εκπέμπεται και εισπράττεται από την κοινωνία ενισχύει την πεποίθηση: «μην πιστεύεις τους πολιτικούς σε ό, τι λένε, επάγγελμα κάνουν για να είναι κυβέρνηση».
Ας αναλογιστούμε το εξής απλό δεδομένο: Η κυβέρνηση αυτή δεν προήλθε επειδή υποστήριξε το 70% του Μνημονίου – αν μάλιστα το είχε υποστηρίξει ίσως να μην περιλαμβανόταν καν στον κοινοβουλευτικό χάρτη σήμερα. Η επιχείρηση επανεγγραφής της εντολής της, ώστε να περιλαμβάνει το 70% του Μνημονίου αποτελεί εγχείρημα αλλαγής των σχέσεων εκπροσώπησης και των κοινωνικών συμμαχιών στις οποίες στηρίζεται. Επειδή προφανώς το 70% αυτό καθαυτό είναι ένα νούμερο του αέρα (γιατί όχι 68% ή 72%; με βάση τις σελίδες, τα υποκεφάλαια, ή τα μέτρα;), η επιλογή του αποτελεί διακύβευμα ερμηνείας και συγκρότησης σχέσεων εκπροσώπησης. Το ερώτημα, το οποίο είναι ανοικτό ακόμη για την κυβέρνηση, είναι αν θα επικρατήσει η επικοινωνιακή λογική της «νίκης» και της παράβλεψης των κρίσιμων ζητημάτων που αναδείχθηκαν, ή θα επιχειρηθεί να αναλυθεί σε βάθος η υποχώρηση που συνιστά η συμφωνία και οι όροι αυτής της υποχώρησης όσο υπάρχει χρόνος (πολύ λίγος, μιας και άμεσα ξεκινά ήδη ο επόμενος γύρος διαπραγμάτευσης).
Με τα νέα αρνητικά δεδομένα που συνεπάγεται η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν μία μόνο οδό εξόδου από το αδιέξοδο του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού κλοιού: Την έφοδο προς τα εμπρός!
- Την έφοδο προς τα εμπρός με όχημα την αλήθεια: Να ξεκινήσει κανείς από την παραδοχή των υποχωρήσεων, με στόχο να αναζητηθούν οι τρόποι, ώστε να μην υπάρξει μακροπρόθεσμη βλάβη, δηλαδή η κυβέρνηση να επαναφέρει στην ημερήσια διάταξη τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις για αναδιανομή εισοδήματος και ισχύος προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, για ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, για δημοκρατία και συμμετοχή.
- Την έφοδο προς τα μπρος, με όχημα τόσο τη ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώστε επιτέλους το κεφάλαιο να επωμιστεί τα βάρη που του αναλογούν, όσο και με την εξυγίανση της δημόσιας ζωής από τις έκνομες πρακτικές στις οποίες επιδίδεται μερίδα της ελληνικής ολιγαρχίας: Λαθρεμπορία πετρελαιοειδών και προϊόντων καπνού, ενδο-ομιλικές συναλλαγές, φοροδιαφυγή, καταχρηστική δανειοδότηση κλπ.
Απαιτείται δηλαδή άμεσα μια νέα ορμητικότητα αλλαγών στο εσωτερικό της χώρας, έτσι ώστε να οικοδομηθούν σε νέες βάσεις οι συμμαχίες με τις κατώτερες τάξεις. Μεταφορικά, αυτό που λείπει και που δυστυχώς μοιάζει να απομακρύνεται με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, είναι ένα εσωτερικό «μνημόνιο για τον πλούτο», με παράλληλη βελτίωση των όρων ζωής των λαϊκών τάξεων. Ο στόχος «να πληρώσει η ολιγαρχία» δεν ήταν ποτέ περισσότερο επίκαιρος.
Σε μια κοινωνία που η απώλεια του 25% του ΑΕΠ και η φτωχοποίηση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού δεν είναι παρά η ορατή όψη της ραγδαίας όξυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, σε μια κοινωνία που η τεράστια ανεργία είναι το συμπλήρωμα ενός εκτεταμένου εργασιακού μεσαίωνα, σε μια κοινωνία πολλαπλών αντιθέσεων αλλά και υψηλών προσδοκιών, η «δημοτικότητα» της κυβέρνησης δεν θα διατηρηθεί στο 87% ή στο 80% για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Για να παραμείνει η κυβερνητική πολιτική ηγεμονική, θα πρέπει να ταχθεί καθαρά με τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, να αμφισβητήσει τη στρατηγική νεοφιλελευθερισμού. Περιθώριο για «εθναρχική» πολιτική, που να υπερασπίζεται γενικά και αόριστα κάθε τι «ελληνικό» ή «ευρωπαϊκό» δεν υπάρχει, δεν υπήρξε άλλωστε ποτέ, αλλά ούτε και θα υπάρξει ποτέ στην προβληματική της Αριστεράς.
1 Και στο σημείο αυτό βέβαια, οι τελικές αποφάσεις απαιτούν την έγκριση των «θεσμών»: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από την ακύρωση μέτρων και από μονομερείς αλλαγές των πολιτικών και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την ανάκαμψη της οικονομίας ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτά αξιολογούνται από τους θεσμούς».
2 Αλλά και εδώ ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες: στις μορφές που θα λάβει η αναδιοργάνωση.
3 Να μην ξεχνάμε για παράδειγμα, ότι η μεγέθυνση στο τρέχον πρόγραμμα εξαρτάται από τις εξαγωγές και η αύξηση των μισθών θεωρείται ότι μειώνει τους βαθμούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και εμποδίζει την αύξηση των εξαγωγών (λανθασμένη άποψη, όπως προκύπτει πλέον και εμπειρικά, αλλά αυτή είναι η κυρίαρχη θεώρηση των «θεσμών»). Επίσης, άλλο παράδειγμα, η ρύθμιση των «κόκκινων δανείων» προφανώς επηρεάζει το χρηματοπιστωτικό σύστημα και επομένως είναι υπό αίρεση ως πρόγραμμα αλλά και ως προς τον βαθμό, το χρόνο και τους όρους εφαρμογής της αν υπάρξει ως πρόγραμμα.
4 Στην επιστολή του προς τον Jeroen Dijsselbloem με ημερομηνία 24/2/2015, ο Mario Draghi επισημαίνει: «Σημειώνουμε ότι οι δεσμεύσεις που περιγράφονται από τις [ελληνικές] αρχές διαφέρουν από τις υπάρχουσες δεσμεύσεις του προγράμματος σε ορισμένους τομείς. Σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει να αξιολογηθεί κατά τη διάρκεια της επανεξέτασης, εάν τα μέτρα που δεν γίνονται αποδεκτά από τις αρχές αντικατασταθούν με μέτρα ίσης ή καλύτερης ποιότητας όσον αφορά την επίτευξη των στόχων του προγράμματος». (“We note that the commitments outlined by the authorities differ from existing programme commitments in a number of areas. In such cases, we will have to assess during the review whether measures which are not accepted by the authorities are replaced with measures of equal or better quality in terms of achieving the objectives of the programme”).
5 To “Grexit” ως επαρκή λόγο συμβιβασμού χρησιμοποιεί, π.χ., ο James Galbraith: «Μη συμφωνία θα σήμαινε ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων, ή διαφορετικά κατάρρευση τραπεζών, χρεοστάσιο και πρόωρη έξοδο από το ευρώ» (“No agreement would have meant capital controls, or else bank failures, debt default, and early exit from the Euro”): “Reading The Greek Deal Correctly”,http://www.socialeurope.eu/2015/02/greek-deal

ΟΥΤΕ “ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ”, ΟΥΤΕ “ΑΣΑΦΕΙΑ”



Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*  
Τι κείμενο είναι αυτό που έστειλε η κυβέρνηση με τις «μεταρρυθμίσεις» της στις Βρυξέλλες, το οποίο έγινε δεκτό μετ’ επαίνων από τους «εταίρους»; Είναι ένα κείμενο… «δημιουργικής ασάφειας» απαντούν τα κυβερνητικά στελέχη και ταυτόχρονα κλείνουν πονηρά το μάτι υπονοώντας ότι μέσω αυτής της…  «δημιουργικής ασάφειας» θα πετύχουν εκείνες τις θεαματικές ντρίμπλες που θα ζαλίσουν την «θεσμοτρόικα» και έτσι θα εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική…
Ας αφήσουμε κατά μέρος αν η επίκληση στις επίδοξες μελλοντικές ντρίμπλες γίνεται για να ξεγελαστεί η «θεσμοτρόικα» ή για να «αποκοιμηθεί» ο ελληνικός λαός, και πάμε να δούμε το κείμενο αυτό καθ’ αυτό ώστε να διαπιστώσουμε, τελικά, πόσο «δημιουργικό» και πόσο «ασαφές» είναι.

Διαβάζουμε στο (και αποκαλούμενο) «μέιλ Βαρουφάκη»:
α) «Η πολιτική ΦΠΑ θα εξορθολογιστεί σε σχέση με τους συντελεστές οι οποίοι θα εξομαλυνθούν (…) με σκοπό να περιοριστούν οι εξαιρέσεις, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τις παράλογες εκπτώσεις». Αλήθεια, από αυτή την δήλωση εκείνο που καταλαβαίνει κανείς είναι ότι ο ΦΠΑ θα μειωθεί; Η’ ότι πολύ περισσότερο θα καταργηθεί στα είδης πρώτης ανάγκης; Αλήθεια, ποιος δεν καταλαβαίνει ότι εδώ η κυβέρνηση δεσμεύεται για αύξηση του ΦΠΑ και εκείνο που μένει είναι δούμε το πού, το πώς, το πότε και το πόσο;
β) «Η Ελλάδα δεσμεύεται να συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος».Αλήθεια, αυτό που συμβαίνει στο συνταξιοδοτικό για δεκαετίες ολόκληρες– και με απίστευτη ένταση επί Μνημονίων - είναι «εκσυγχρονισμός» ή καταστροφή; Είναι «εκσυγχρονισμός» ή διάλυση; Είναι «εκσυγχρονισμός» ή κατεδάφιση;  Αυτά που έκαναν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι… «εκσυγχρονισμός» (!) μας λέει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Που μάλιστα «δεσμεύεται να (τα) συνεχίσει»! Αλήθεια, τι το «ασαφές και τι το «δημιουργικό» υπάρχει σε μια τέτοια δέσμευση;
γ) «Η Ελλάδα θα (…) αναμορφώσει το δίκτυο των μισθών στον δημόσιο τομέα με σκοπό να αποσυμπιεστεί η κατανομή αμοιβών μέσω αύξησης της παραγωγικότητας…». Μάλιστα. Ωραία πρόταση. Και πόσο θυμίζει εκείνο το παλιότερο: «Σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα». Το οποίο χρησιμοποιείται (από το 1985 αδιαλείπτως) σαν δικαιολογητική βάση της λιτότητας. Τώρα λέτε να αξιοποιηθεί για να αυξηθούν και όχι για να μειωθούν οι μισθοί; Τι να σας πούμε κι εμείς. Πάντως ας δεχτούμε ότι όντως εδώ υπάρχει «ασάφεια». Αλλά τι είδους «ασάφεια»; «Δημιουργική» ή «ύποπτη»; Διαλέξτε…
δ) «Η Ελλάδα δεσμεύεται (…) θα συνεργαστεί με τις διοικήσεις των τραπεζών και των ιδρυμάτων για την αποφυγή, την ερχόμενη περίοδο, πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας…». Μπα! Να «αποφευχθούν»; Και γιατί όχι να «καταργηθούν»; Γιατί όχι να «απαγορευτούν» ρητώς και κατηγορηματικώς, όπως ακούγαμε προεκλογικά; Και πώς θα «αποφευχθούν»; Σε συνεργασία με τις τράπεζες - και με τους «θεσμούς» προφανώς - λέει η κυβέρνηση. Δηλαδή, με αυτούς που απαιτούν τους πλειστηριασμούς!  Κι εδώ «δημιουργικότητα»; Και εδώ «ασάφεια»;
ε) Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται «να μην οπισθογυρίσουν ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Όπου έχει ξεκινήσει η διαδικασία υποβολής προσφορών, η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία σύμφωνα με το νόμο». Και παρακάτω: Η κυβέρνηση θα «ενοποιήσει το ΤΑΙΠΕΔ με διάφορους οργανισμούς διαχείρισης των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων…».Τόμπολα! Υπάρχει, αλήθεια, κάτι το «δημιουργικά ασαφές» εδώ για την υπόθεση COSCO, την υπόθεση ΟΠΑΠ, την υπόθεση ΔΕΠΑ, την υπόθεση Ελληνικό, την υπόθεση των αεροδρομίων κλπ; Υπάρχει μήπως κάποια «ασάφεια» ότι το ΤΑΙΠΕΔ, το «ταμείο ξεπουλήματος» δηλαδή, όχι μόνο δεν καταργείται, αλλά παραμένει, διατηρείται και μάλιστα «ενοποιημένο» με άλλους δημόσιους οργανισμούς;
στ) «Η Ελλάδα δεσμεύεται να υιοθετήσει τη βέλτιστη πρακτική της ΕΕ σε όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας (…). Αυτό περιλαμβάνει τη φιλοδοξία για εξορθολογισμό και σε βάθος χρόνου την αύξηση του κατώτατου μισθού…»! Ώστε η  επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ από «άμεση απόφαση» υποβιβάστηκε σε ευγενική πλην δειλή «φιλοδοξία» που κι αυτή παραπέμπεται σε βάθος χρόνου! Όσο για «όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας» εντός της ΕΕ προφανώς περιλαμβάνει τις ευρωενωσιακές εργασιακές «Βίβλους» βάσει των οποίων έχει επιβληθεί το καθεστώς της περίφημης «απασχολησιμότητας». Κι εδώ «δημιουργική ασάφεια»;
Αυτά είναι μερικά χαρακτηριστικά σημεία του «δημιουργικά ασαφούς» κειμένου της κυβέρνησης  - χωρίς μάλιστα να αναφερόμαστε στην («δημιουργική»;) ανυπαρξία συγκεκριμένων αναφορών για τον ΕΝΦΙΑ, την επαναπρόσληψη απολυμένων, τα «κόκκινα δάνεια» κλπ.
Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι όλο αυτό είναι «δημιουργική ασάφεια» και όχι «καταδυναστευτική σαφήνεια», ρωτάμε:  Αν η «δημιουργική ασάφεια» είναι  το περισσότερο που μπορεί να περιμένει κανείς ακόμα και για τα «ψίχουλα», ακόμα για τις «πρώτες βοήθειες» που συνθέτουν το λεγόμενο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, τότε για τα άλλα, για την ουσιαστική ανακούφιση του λαού και την αποκατάσταση των απωλειών που έχει υποστεί όλα αυτά τα χρόνια, για την  πλήρη ανατροπή των Μνημονίων, τι έχει να περιμένει;…     
Υστερόγραφο: Χτες ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ζητά «να υποστηριχθεί με σθεναρότητα» η κυβέρνηση και «η μεταρρυθμιστική ατζέντα της». «Πρώτη φορά Αριστέρα», λοιπόν (σ.σ. : και για τον ΣΕΒ)…    
*Δημοσιεύθηκε στο ''enikos.gr'' την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

iskra.gr

Επικίνδυνoς λαϊκισμός: Εκστρατεία της Bild υπέρ του "nein" στη συμφωνία για την Ελλάδα


Με πρωτοσέλιδο τίτλο «ΟXI άλλα δισεκατομμύρια στους άπληστους Έλληνες», η "κίτρινη" γερμανική εφημερίδα καλεί σε εκστρατεία υπέρ του «όχι» στην αυριανή ψηφοφορία στο γερμανικό κοινοβούλιο για την έγκριση της παράτασης του ελληνικού προγράμματος.



Με πρωτοσέλιδο τίτλο «ΟXI άλλα δισεκατομμύρια στους άπληστους Έλληνες», με λευκά γράμματα σε γαλάζιο φόντο, η εφημερίδα καλεί τους αναγνώστες της να βγάλουν φωτογραφίες κρατώντας το ψηλά, προκειμένου να συμμετάσχουν στην «εκστρατεία». Προτροπή, στην οποία ανταποκρίθηκαν κάποιοι γερμανοί πολίτες, δημοσιευοντας και τη σχετική φωτογραφία τους:
Christian Stirnberg (46), Unternehmensberater aus Bochum
Hans P. Deis (50), Elektrobauleiter aus Wiesbaden

Στο άρθρο το οποίο συνοδεύει την προτροπή, επιλέγεται να προβληθούν δηλώσεις των πρώην πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά και Γιώργου Παπανδρέου ότι η Ελλάδα θα αποπληρώσει τα χρέη της προς τους εταίρους και δήλωση του νυν υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη ότι τον Ιούλιο θα υπάρξει δυσκολία στην καταβολή των οφειλομένων στο ΔΝΤ και στην ΕΚΤ.
BILD-Seite mit dem Aufruf „Nein!“ Keine weiteren Milliarden für die gierigen Griechen!

Γίνεται ακόμη αναφορά στη δήλωση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την Τετάρτη, περί «αμφιβολιών για τη διάθεση εξοικονόμησης πόρων» από πλευράς Ελλήνων.

Πηγή: ΑΜΠΕ
 
- See more at: http://left.gr/news/epikindynos-laikismos-ekstrateia-tis-bild-yper-toy-nein-sti-symfonia-gia-tin-ellada#sthash.XtqeZkCi.dpuf

Τι προβλέπει η συμφωνία της κυβέρνησης με τους εταίρους


Κυβερνητικές πηγές υπογραμμίζουν τα βασικά σημεία της συμφωνίας σε μία σειρά ζητημάτων

Αναύτικά:

1.Διαπραγμάτευση 
Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε, αφορά 4 μήνες και οι εταίροι συμφώνησαν με την κυβέρνηση σε μια σειρά ζητήματα, όπως:
* Διαχωρισμό δανειακής σύμβασης από μνημόνια.
* Απεμπλοκή από μνημόνια, δηλαδή το πλαίσιο πολιτικής λιτότητας.
* Ενδιάμεση συμφωνία, 4μηνης διάρκειας, η οποία δίνει χώρο για διαπραγματεύσεις χωρίς πίεση.
* Αποφυγή ενός σχεδίου που στόχευε στην οικονομική και δημοσιονομική ασφυξία και ουσιαστικά απέβλεπε σε «αντιμνημονιακή παρένθεση» της κυβέρνησης.
* Τέλος των εξωπραγματικών πρωτογενών πλεονασμάτων. Για το 2015 προβλεπόταν πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ ή 5,5 δισ. ευρώ. Με τη συμφωνία προβλέπεται πρωτογενές πλεόνασμα που θα «λάβει υπόψη του τις οικονομικές συνθήκες του 2015».
* Ομαλότητα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα με την επίτευξη της συμφωνίας στο Eurogroup.
2. Ανθρωπιστική κρίση
Στο κείμενο της συμφωνίας εμπεριέχεται ο πρώτος πυλώνας της Θεσσαλονίκης για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Δηλαδή:
* Δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας.
* Πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης για 300.000 άπορες οικογένειες.
* Δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους.  
* Δραστική μείωση συμμετοχής για φαρμακευτική δαπάνη.
* Πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης (30.000 διαμερισμάτων σε πρώτη φάση).
* Ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μαζικά μέσα μετακίνησης.
3. Ανάκαμψη οικονομίας
Μέτρα για την άμεση ανάκαμψη της πραγματικής οικονομίας.
* Κατάργηση της εξίσωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης.
* Κόκκινα δάνεια.
Αποτροπή πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας με ορισμένο ύψος οικογενειακού εισοδήματος. Το «πάγωμα» των πλειστηριασμών θα ισχύει για ένα χρόνο με διευρυμένα κριτήρια και θα αφορά στα επίπεδα των 300.000 ευρώ. Όποιος δανειολήπτης ενταχθεί στη διάταξη θα πρέπει να καταβάλει από 0-20% του εισοδήματός του, ενώ σε ότι αφορά στα όρια, με 500.000 ευρώ συνολική ακίνητη περιουσία και έως 25.000 εισόδημα ο δανειολήπτης θα καταβάλλει το 10% και από εκεί και πάνω έως τις 50.000 το ποσοστό θα ανέρχεται στο 20%.
Θα συσταθεί ενδιάμεσος φορέας διαχείρισης στον οποίο θα μεταφερθούν τα προβληματικά δάνεια από τις τράπεζες. Τα δάνεια θα πουληθούν από τις τράπεζες στο 50% της αξίας τους και στη συνέχεια ο δανειολήπτης θα πληρώσει στο φορέα της οφειλής ενώ ένα τρίτο μέρος θα καλυφθεί από το δημόσιο.
* Ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία. Διευκρινίζεται ότι θα υπάρχει διάκριση μεταξύ αυτών που σκόπιμα δεν πληρώνουν και σε όσους έχουν πραγματική αδυναμία πληρωμής.
4. Δημόσια διοίκηση – διαφθορά
Αποτελεί εθνική προτεραιότητα, όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, ο αγώνας για μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση, της και ο πόλεμος κατά της διαφθοράς. Στο στόχαστρο της κυβέρνησης μπαίνουν:
* Λαθρεμπόριο καυσίμων και καπνού. 
* Ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
* Αυστηρότερη νομοθεσία χρηματοδότησης πολιτικών κομμάτων.
* Μέγιστο όριο δανεισμού των κομμάτων.
* Είσπραξη από το κράτος του τιμήματος για τις συχνότητες που χρησιμοποιούν τα μέσα ενημέρωσης.
5. Φορολογία
* Δίκαιο φορολογικό σύστημα.
* Κατάργηση φορολογικής αμνηστίας.
* Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής / φοροαποφυγής.
* Όλα τα τμήματα της κοινωνίας, και κυρίως οι πλούσιοι, θα συμβάλλουν αναλογικά στη χρηματοδότηση των δημόσιων πολιτικών.
* Δημιουργία περιουσιολογίου / ολοκλήρωση κτηματολογίου.
6. Εργασιακά
Στη λίστα γίνεται αναφορά και στα εργασιακά. Δεν γίνεται αναφορά σε επαναπρόσληψη απολυμένων στο Δημόσιο, διότι, όπως ο αρμόδιος υπουργό έχει δηλώσει, αυτές θα ενταχθούν στις ήδη προγραμματισμένες προσλήψεις που αναφέρονται στον προϋπολογισμό.
* Το πιθανότερο εντός του Μαρτίου θα προχωρήσει η κατάθεση του νομοσχεδίου για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Θα αφορά και την μετενέργεια και επεκτασιμότητα.
7. Ιδιωτικοποιήσεις
* Όσες ιδιωτικοποιήσεις έχουν κλείσει δεν θα αναιρεθούν. Θα επανεξεταστούν, όμως, όλες όσες είναι σε εξέλιξη -και τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια-, όπως είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός κ. Γιώργος Σταθάκης. 
8. Το περίφημο email Χαρδούβελη
Κυβερνητικές πηγές υπενθυμίζουν ότι η κυβέρνηση Σαμαρά είχε συμφωνήσει στο email Χαρδούβελη, για:
* Αύξηση του ΦΠΑ σε τουριστικές επιχειρήσεις από 6,5% στο 13%. Η κυβέρνηση Σαμαρά, μάλιστα, συζητούσε την αύξηση του ΦΠΑ σε νησιά. Η νέα ελληνική κυβέρνηση διαψεύδει κατηγορηματικά οποιαδήποτε αύξηση του ΦΠΑ σε νησιά.
* Ανατιμήσεις, που θα έφταναν ακόμη και στο 18%, σε τρόφιμα, ηλεκτρικό ρεύμα, φάρμακα, εισιτήρια αστικών συγκοινωνιών, βιβλία, εφημερίδες, εισιτήρια κινηματογράφου και θεάτρων καθώς και σε διάφορα ακόμα προϊόντα και υπηρεσίες λόγω ενοποίησης των διαφορετικών συντελεστών του ΦΠΑ.
* Επιβολή ΦΠΑ και στη λαχειοφόρο αγορά.
* Περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις.
* Κατάργηση του ΕΚΑΣ.
* Αύξηση φόρου σε καπνό - αλκοόλ.
* Πρωτογενές πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ, δηλαδή 5,5 δισ. ευρώ!
* Αύξηση των ελάχιστων ενσήμων για θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος από 4.500 σε 6.000, ενώ θα αυξάνονταν και άλλο, σταδιακά.
* Μονιμοποίηση της «έκτακτης» εισφοράς αλληλεγγύης.
* Αύξηση στα τέλη που σχετίζονται με την έκδοση πιστοποιητικών αδειών κυκλοφορίας, κ.ά.
 
- See more at: http://left.gr/news/ti-provlepei-i-symfonia-tis-kyvernisis-me-toys-etairoys#sthash.fNn9DSEM.dpuf

Επανεκκίνηση με προστασία των αδυνάτων: Η κυβέρνηση προχωρεί στην υλοποίηση των δεσμεύσεών της


Η κυβέρνηση εφαρμόζει το πρόγραμμά της ξεκινώντας από τα θύματα των μνημονιακών πολιτικών. Το πρώτο βήμα αναμένεται να γίνει την επόμενη εβδομάδα καθώς θα έρθει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.


Για την άμεση εφαρμογή της ρύθμισης των 100 δόσεων δεσμεύτηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης μιλώντας σήμερα στον Βήμα FM, επισημαίνοντας ότι αναζητούνται οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι για να ανακουφιστούν οι οφειλέτες και να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της εισροής των χρημάτων.
Όσον αφορά την αναστολή των πλειστηριασμών και τη ρύθμιση των στεγαστικών δανείων, με το νομοσχέδιο που θα κατατεθεί θα προστατεύεται η πρώτη κατοικία αξίας έως 300.000 με εισοδηματικές προϋποθέσεις. Για εισόδημα έως 25.000 ευρώ ο δανειολήπτης θα καταβάλλει το 10% και έως 50.000 το 20%. Ενδιάμεσος φορέας θα αναλάβει, στο 50% της αξίας τους, τη διαχείριση των προβληματικών δανείων. Προχωρεί το νομοσχέδιο και για τις 100 δόσεις, ενώ θα δίνεται μπόνους στους συνεπείς φορολογούμενους. Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων προχώρησε στη δέσμευση των περιουσιών 17 προσώπων για αδικήματα φοροδιαφυγής.
*********
Αναστολή πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας: Όροι και προϋποθέσεις
    Μέσα στην επόμενη εβδομάδα αναμένεται να έρθει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς.
    Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Οικονομίας, Υποδομών Ναυτιλίας και Τουρισμού τα όρια θα τεθούν για να ενταχθεί κάποιος στη ρύθμιση θα είναι τα εξής:
    - Οικογενειακό εισόδημα έως 50.000 ευρώ
    - Καταθέσεις έως 50.000 ευρώ
    - Αντικειμενική αξία ακινήτου πρώτης κατοικίας έως 300.000 ευρώ
    - Συνολική αξία ακίνητης περιουσίας 500.000 ευρώ.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι για να είναι κάποιος ενεργός στη ρύθμιση εάν έχει εισόδημα κάτω από 25.000 ευρώ θα πρέπει να καταβάλλει το 10% του εισοδήματός του στις τράπεζες ενώ αν το εισόδημα ξεπερνάει τις 25.000 ευρώ το χρηματικό ποσό που θα καταβάλλει θα αντιστοιχεί στο 20% του εισοδήματος.
    Όπως ανέφεραν οι ίδιες πηγές του υπουργείου επόμενο βήμα θα αποτελέσει η κατάθεση σχεδίου νόμου για τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων τα οποία αυτή τη στιγμή ανέρχονται στα 85. δισ. ευρώ.
    Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, η λύση που προκρίνει το υπουργείο για τα στεγαστικά είναι η θεσμοθέτηση ενός ενιαίου φορέα ο οποίος θα αγοράσει από τις τράπεζες προβληματικά δάνεια.
    Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς που έχει η κυβέρνηση στον φορέα αυτόν θα μεταφερθούν περίπου 3 δισ. ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προκειμένου να γίνει αγορά των δανείων σε ποσοστό μικρότερο από την αντικειμενική αξία (για παράδειγμα 30%).
    Από εκεί και πέρα για τα επιχειρηματικά δάνεια θα υπάρχει ξεχωριστή ρύθμιση η οποία θα είναι πολύ βελτιωμένη σε σχέση με τον νόμο Δένδια. Όπως ανέφεραν πηγές του υπουργείου Οικονομίας, για τη ρύθμιση αυτή θα υπάρχουν βελτιώσεις υπέρ των δανειοληπτών και όχι των τραπεζών, στον κώδικα δεοντολογίας των τραπεζών που έχει θεσπίσει η Τράπεζα της Ελλάδος. Ακόμη είναι πιθανό να υπάρξουν και αλλαγές στο πτωχευτικό δίκαιο.
    (Πηγή: Αυγή - Γιάννης Αγουρίδης)
    - See more at: http://left.gr/news/epanekkinisi-me-prostasia-ton-adynaton-i-kyvernisi-prohorei-stin-ylopoiisi-ton-desmeyseon-tis#sthash.YxQOxM1F.dpuf

    Πρόγραμμα Λατρευτικῆς Διακονίας Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου κ. Μάρκου μηνός Μαρτίου 2015.



    aetos2
    Κυριακή 01.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Θεία Λειτουργία
    Κυριακή 01.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Κατανυκτικός Ἑσπερινός-Κήρυγμα
    Παρασκευή 06.03.2015   Ἱερός Ναός Εὐαγγελιστρίας πόλεως Χίου   Β' Χαιρετισμοί
    Κυριακή 08.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Θεία Λειτουργία
    Κυριακή 08.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Κατανυκτικός Ἑσπερινός-Κήρυγμα
    Σάββατο 14.03.2015   Ἱερός Ναός Τιμίου Σταυροῦ Χαλκείου   Ἑσπερινός
    Κυριακή 15.03.2015   Ἱερός Ναός Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ   Θεία Λειτουργία
    Κυριακή 15.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Καταν. Ἑσπερινός-Κήρυγμα-Ἱερό Εὐχέλαιο
    Παρασκευή 20.03.2015   Ἱερός Ναός Ἁγίου Θεράποντος Ζωγράφου    Δ' Χαιρετισμοί, ὢρα 18.45
    Κυριακή 22.03.2015   Ἱερός Ναός Ἁγίου Γεωργίου Φλατσίων   Θεία Λειτουργία-Μνημόσυνο θυμάτων μεγάλου σεισμοῦ 1881
    Κυριακή 22.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Κατανυκτικός Ἑσπερινός-Κήρυγμα
    Τρίτη 24.03.2015   Ἱερός Ναός Εὐαγγελιστρίας Μουτσαίνης Βροντάδου   Μέγας Ἑσπερινός
    Τετάρτη 25.03.2015   Ἱερός Ναός Εὐαγγελιστρίας πόλεως Χίου   Θεία Λειτουργία
    Τετάρτη 25.03.2015   Ἱερός Ναός Εὐαγγελιστρίας πόλεως Χίου   Ἑσπερινός-Μέγας Κανών
    Παρασκευή 27.03.2015   Ἱερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Ψαρῶν   Ἀκάθιστος Ὓμνος
    Σάββατο 28.03.2015   Ἱερός Ναός Ἁγίου Δημητρίου καί Ἁγίου Ἐφραίμ Ψαρῶν   Ἑσπερινός
    Κυριακή 29.03.2015   Ἱερός Ναός Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Ψαρῶν   Θεία Λειτουργία
    Κυριακή 29.03.2015   Ἱερός Μητροπολιτικός Ναός Χίου   Κατανυκτικός Ἑσπερινός-Κήρυγμα

    Ευχαριστήριο ΝΟΧ Σε Ερασιτέχνη Ολυμπιακό



    Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ναυτικού Ομίλου Χίου, άλλα κι όλοι οι αθλητές και οι προπονητές του αισθάνονται την υποχρέωση να ευχαριστήσουν δημόσια τον ερασιτέχνη ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ για την άμεση ανταπόκριση του στο αίτημα μας για παραχώρηση σκαφών ιστιοπλοΐας τύπου optimist.
    Με την παραχώρηση αυτή δίνεται η δυνατότητα στους μικρούς μας ιστιοπλόους να προπονούνται περισσότερο χρόνο και να απολαμβάνουν το αγαπημένο τους άθλημα περισσότεροι αθλητές ταυτόχρονα.
    Η ηθική και υλική υποστήριξη από μέρους του Ολυμπιακού μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε το δύσκολο έργο μας να φθάσουμε το Ν.Ο.Χ. ακόμα ψηλότερα.
    Με εκτίμηση
    Για το Δ.Σ. του Ν.Ο. Χίου
    Ο ΠρόεδροςΟ Γεν. Γραμματέας
    Άγγελος ΜελέκοςΤρύφωνας Ψυχιάς


    noxiou.gr

    ΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΧΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΣ ΧΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΟΜΑΔΑ



    Σας ενημερώνουμε ότι μετά από εισήγηση του Περιφερειακού Προπονητή της 10ης περιφέρειας κ.Σπανού οι ποδοσφαιριστές που επιλέχθηκαν από την Ένωση μας για την Περιφερειακή ομάδα είναι:
    Για την ομάδα Παίδων
    α. ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ – Α.Π.Ο ΚΑΝΑΡΗΣ ΝΕΝΗΤΩΝ
    β. ΜΟΥΧΛΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ – ΠΟΔ.ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΧΙΟΥ
    γ. ΤΖΟΥΜΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – Α.Π.Ο ΚΑΝΑΡΗΣ ΝΕΝΗΤΩΝ
    Για την ομάδα Νέων
    α. ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ – Α.Π.Ο ΚΑΝΑΡΗΣ ΝΕΝΗΤΩΝ
    β. ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – Α.Π.Π.Σ ΗΡΑΚΛΗΣ ΘΥΜΙΑΝΩΝ
    γ. ΑΜΠΑΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – Α.Σ ΟΜΗΡΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑΣ
     
    Η αποστολή θα αναχωρήσει 9/03/2015 και θα επιστρέψει στις 12/03/2015.
    Οι προπονήσεις και ο αγώνας θα διεξαχθούν στο Γήπεδο Νέα Περάμου (Δυτική Αττική).
    Συνοδός των ποδοσφαιριστών θα είναι ο προπονητής της Μικτής Ομάδας Παίδων Ιωάννου Κώστας. 

    Ενημερωτικό σημείωμα για τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου


    Στη σημερινή συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου η «Ανταρσία στο Αιγαίο» με τον εκπρόσωπό της Ανδρέα Μπάλλα:
    1.      Επανέλαβε την τοποθέτησή της σε σχέση με το σκάνδαλο της αγοράς και εγκατάστασης από την Περιφέρεια των πομπών για την κάλυψη του ψηφιακού σήματος, μια υποχρέωση που ανήκει στη DIGEA, και ζήτησε να μην προχωρήσει το έργο, να ζητηθεί από την ΕΕΤΤ και το Υπουργείο Επικρατείας η καταγγελία της σύμβασης για το ψηφιακό σήμα και να επιτραπεί η προσωρινή διατήρηση των αναλογικών πομπών στις περιοχές όπου δεν υπάρχει ψηφιακό σήμα. Με τις ψήφους της πλειοψηφίας πάντως το έργο-σκάνδαλο προχωράει.
    2.      Επανέλαβε επίσης τα όσα είχε πει για την κατάρρευση της Συνεταιριστικής Τράπεζας, για τις ευθύνες των διοικήσεών της και τη διαπλοκή με το τοπικό πολιτικό κατεστημένο και συμφώνησε στην πρόταση που κατέθεσε ο πρόεδρος του Συλλόγου Μεριδιούχων της Συνεταιριστικής ώστε να εγγραφεί η ΠΒΑ στον σύλλογο και να συμβάλει ενεργότερα σε μια λύση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες για τους μεριδιούχους αλλά και για να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη και να πληρώσουν οι υπεύθυνοι της κατάρρευσης. Με ομόφωνη απόφαση η ΠΒΑ θα εγγραφεί στον σύλλογο και θα εντείνει τις προσπάθειες να βρεθεί λύση.
    3.      Αξιολόγησε ως θετική την πρωτοβουλία της Περιφερειακής Αρχής για αναχρηματοδότηση των δανείων που οφείλει (παράταση αποπληρωμής και μείωση του επιτοκίου) προκειμένου να εξοικονομηθούν αναγκαίοι πόροι από τους ΚΑΠ που μέχρι σήμερα δεσμεύονταν για τα δάνεια, με το μεγαλύτερο πρόβλημα να υπάρχει στη Σάμο. Ωστόσο έδωσε λευκή ψήφο, επειδή ανάμεσα στα έργα για τα οποία λήφθησαν τα δάνεια βρίσκεται και το περίφημο οικόπεδο στον Καρά Τεπέ της Μυτιλήνης που αγοράστηκε με ένα υπέρογκο ποσό για να γίνει Διοικητήριο, με προβληματικές διαδικασίες, και ενώ έχει γίνει πια σαφές ότι στον χώρο αυτό δεν μπορούσε να γίνει το έργο αυτό.
    4.      Για το τεχνικό πρόγραμμα της ΠΒΑ δήλωσε ότι δεν ανταποκρίνεται σε κάποιο αναπτυξιακό σχέδιο της Περιφερειακής Αρχής ούτε στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας αλλά ακολουθεί τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, με κύριο εργαλείο το ΕΣΠΑ. Υπάρχουν προφανώς έργα χρήσιμα σε αυτό, λείπουν άλλα αναγκαία, υπάρχουν και άλλα αμφίβολης αξίας. Όμως καθώς η χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ συνεπάγεται συγκεκριμένες δεσμεύσεις, υπάρχουν μια σειρά έργων αντίθετων με το δημόσιο συμφέρον και τις ανάγκες των εργαζομένων και της κοινωνίας: εκατομμύρια άμεσων επιδοτήσεων σε επιχειρήσεις (με βάση τον αναπτυξιακό νόμο), εκατομμύρια σε αμοιβές συμβούλων της Διαχειριστικής Αρχής, το δωράκι στην DIGEA, το γήπεδο για την ΑΕΛΚ, κ.λπ.. Κι επιπλέον για πολλά από τα έργα αυτά υπάρχουν και καταγγελίες για υπερκοστολόγηση, κακοτεχνίες, απλήρωτους εργαζόμενους κ.λπ.. Γι’ αυτούς τους λόγους η Ανταρσία στο Αιγαίο καταψήφισε το τεχνικό πρόγραμμα 2015.
    5.      Υπερψήφισε την πρόταση των παρατάξεων Κυρίτση-Κόρακα για να εγγραφεί κονδύλι 200.000 € στον προϋπολογισμό προκειμένου να έχουν τακτική χρηματοδότηση τα τέσσερα Κέντρα Πρόληψης που δραστηριοποιούνται στην Περιφέρεια και στων οποίων τη Διοίκηση συμμετέχει και η ΠΒΑ. Κατήγγειλε την υποκρισία της πλειοψηφούσας παράταξης, η οποία ενώ στο θέμα της DIGEA έσπευσε να αναλάβει να καλύψει την υποχρέωση μιας ιδιωτικής εταιρίας, στο θέμα αυτό κρύβεται πίσω από τις ευθύνες των Υπουργείων Υγείας και Εσωτερικών (που έχουν την υποχρέωση της χρηματοδότησης των Κέντρων) και τώρα μιλάει για «διεκδίκηση», αρνούμενη να πιστώσει το ποσό αυτό που τόσο έχουν ανάγκη τα Κέντρα για την επιβίωσή τους. Είναι σαφές ότι αυτό που λείπει από την Περιφερειακή Αρχή γι’ αυτό το θέμα είναι η πολιτική βούληση. Η πρόταση καταψηφίστηκε με ψήφους 16 υπέρ – 20 κατά. Γίνεται σαφές μέσα από όλα αυτά ότι τα Κέντρα αυτά, και διάφορες άλλες δομές υγείας-πρόνοιας, όσο λειτουργούν εκτός ΕΣΥ και κεντρικού σχεδιασμού, η χρηματοδότησή τους θα είναι μετέωρη και η αποτελεσματικότητά τους αμφίβολη. Τα Κέντρα αυτά πρέπει να βρίσκονται στην αποκλειστική ευθύνη του Υπουργείου Υγείας και να χρηματοδοτούνται κανονικά από τον εθνικό προϋπολογισμό.
    6.      Στη συζήτηση για τα προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας στο Β. Αιγαίο η Ανταρσία στο Αιγαίο θεώρησε προβληματική την πρόχειρη συζήτηση, χωρίς να παρευρίσκονται και οι άμεσα εμπλεκόμενοι φορείς, ωστόσο συμφωνώντας με τις αρχικές περιγραφικές επισημάνσεις της κ. Κυρίτση έθεσε ένα μόνο ερώτημα: μπορεί σήμερα ο λαός μας να ξεσηκωθεί ενάντια στη συμφωνία Τρόικας-Βαρουφάκη που παρατείνει το μνημόνιο και ετοιμάζει νέο, με αίτημα να έρθουμε σε ρήξη με τους δολοφόνους της ΕΕ και των τραπεζών, για να διαγραφεί το χρέος και σωθούν πόροι για να αναστηθούν παιδεία, υγεία, πρόνοια, ασφάλιση; Προστασία των δημόσιων αγαθών εντός αυτού του πλαισίου της επιτροπείας και των εκβιασμών δεν υπάρχει και θα αρκούμαστε να συζητάμε στο Περιφερειακό για το πόσες ασπιρίνες θα δώσουμε στους καρκινοπαθείς.
    7.      Καταψήφισε την κατανομή δαπανών για την κοινωνική πολιτική της ΠΒΑ ως κατανομή ψίχουλων (μόνο 227.000 € για το 2015!) και επιφυλάχθηκε για μια πιο αναλυτική τοποθέτηση όταν συζητηθεί το ίδιο το πρόγραμμα (το οποίο διανεμήθηκε μόνο ενημερωτικά).
    8.      Το πολιτιστικό πρόγραμμα της ΠΒΑ δεν συζητήθηκε για τεχνικούς λόγους, ωστόσο για λόγους επείγοντος κατατέθηκε μόνο η εισήγηση για τις εκδηλώσεις στη Λήμνο για τα 100 χρόνια από την επέτειο της μάχης της Καλλίπολης. Πάνω στο ζήτημα αυτό ο περιφερειακός σύμβουλος της Ανταρσία στο Αιγαίο Α. Μπάλλας έκανε την ακόλουθη τοποθέτηση:
    «Το πνεύμα στο οποίο η ΠΒΑ καλεί την τοπική κοινωνία να γιορτάσει την επέτειο της μάχης της Καλλίπολης δεν έχει καμία σχέση με το πνεύμα ειρηνικής συνύπαρξης και αλληλεγγύης των λαών στην περιοχή μας, καθώς υιοθετεί ιστορικά όλη τη δυτική σκοπιά για τη σημασία της μάχης αυτής.
    Ø      Μας καλεί να τιμήσουμε ΜΟΝΟ τα θύματα των «συμμαχικών στρατευμάτων» (σημ. τα αποκαλεί «συμμαχικά» σε μια φάση που η διχασμένη Ελλάδα ακόμα δεν είχε μπει στον πόλεμο), τη στιγμή που οι απώλειες των Τούρκων ήταν κατά πολύ μεγαλύτερες [87.000 Τούρκοι, 25.000 Βρετανοί, σχεδόν 10.000 Γάλλοι, 7.300 Αυστραλοί, 2.400 Νεοζηλανδοί και 1.700 Ινδοί έχασαν τη ζωή τους],
    Ø      υμνεί την αποικιοκρατική βρετανική αυτοκρατορία και τις αποικίες της που συμμετείχαν στην ιμπεριαλιστική εκστρατεία για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της μητρόπολης, τη στιγμή που αυτή η ίδια η τραγική εμπειρία της Καλλίπολης ήταν αυτή που προώθησε τον αντιαποικιακό αγώνα στις χώρες της Ωκεανίας,
    Ø      δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τους λόγους που νέοι άνθρωποι από τα πέρατα της γης ήρθαν στην Καλλίπολη για να αφήσουν το κουφάρι τους,
    Ø      ούτε για τις τραγικές ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης Βενιζέλου που παραχώρησε στους Βρετανούς και τους συμμάχους τους τη Λήμνο και τον κόλπο του Μούδρου ως ορμητήριο για την επίθεση, στα πλαίσια μιας υποτελούς στα ξένα συμφέροντα πολιτικής, μιας πολιτικής που λίγα χρόνια αργότερα οδήγησε τη χώρα μας στην τραγωδία της μικρασιατικής καταστροφής.
    Η πρόσδεση της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχηματισμούς την οδήγησε άλλωστε σε μια σειρά εθνικές τραγωδίες και στη σύγχρονη εποχή. Και η πρόσδεση δυστυχώς συνεχίζεται από μια κυβέρνηση που προέρχεται από την Αριστερά αλλά δίνει σήμερα όρκους υποταγής στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
    Αν πρέπει να έχει ένα νόημα ο εορτασμός της επετείου της Καλλίπολης αυτό είναι να μεταφέρει ένα μήνυμα αντιιμπεριαλιστικό, ένα μήνυμα ειρήνης και συναδέλφωσης, ένα μήνυμα καταγγελίας για όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που γίνονται σήμερα σε όλον τον κόσμο από τους ισχυρούς του πλανήτη και τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Ούτε σημαιάκια, ούτε χαριεντισμοί με αξιωματούχους και φωτογραφίες, ούτε λευκώματα, ούτε συνεστιάσεις και εκδρομούλες, ούτε τουριστική ατραξιόν.
    Εμείς θα καλέσουμε τον λαό της Λήμνου να τιμήσει τη μνήμη ΟΛΩΝ των νεκρών της Καλλίπολης- Τούρκων, Βρετανών, Γάλλων, Αυστραλών, Νεοζηλανδών και Ινδών- ως θυμάτων του ιμπεριαλισμού. Θα τον καλέσουμε να ενώσει τη φωνή του με όλον τον ελληνικό λαό και τους λαούς των Βαλκανίων και να ενισχύσει το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, με στόχο την αποχώρηση του ΝΑΤΟ από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια, την εθνική ανεξαρτησία, την αυτοδιάθεση, την ειρήνη και τη συνεργασία των λαών των Βαλκανίων».

    9.      Η Ανταρσία στο Αιγαίο έχει διαφωνήσει σε προηγούμενη συνεδρίαση του ΠΣ, με συγκεκριμένο πολιτικό σκεπτικό, με τον θεσμό του Συμπαραστάτη του Πολίτη. Συνεπώς στη συνεδρίαση της 25/2 ο εκπρόσωπός της Α. Μπάλλας θα είναι παρών για να ελέγξει αλλά θα απέχει από την διαδικασία της επιλογής.

    aΑΝΤΑΡΣΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ