Την απόλυση και μόνιμων υπαλλήλων των οποίων η οργανική θέση καταργείται προβλέπει η συμφωνία κυβέρνησης – τρόικας. Σύμφωνα με την επίμαχη παράγραφο του κειμένου που δημοσιεύει ο «Ελεύθερος Τύπος»: «Εργαζόμενοι που θ περιληφθούν στις υποχρεωτικές αποχωρήσεις προς τον ιδιωτικό τομέα θα προέλθουν από αυτούς που απασχολούνται στη γενική κυβέρνηση (εξαιρούνται 16 κρατικές επιχειρήσεις) με μόνιμη σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και όσους δεν έχουν δυνατότητα να θεμελιώσουν δικαίωμα πρόωρης σύνταξης μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Υποχρεωτική αποχώρηση σημαίνει ότι ο εργαζόμενος εγκαταλείπει το δημόσιο σε μη εθελοντική βάση».
Υπενθυμίζεται ότι με βάση το άρθρο 103 του Συντάγματος «οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον οι θέσεις αυτές υπάρχουν», ενώ σε συνέντευξή του το προηγούμενο Σάββατο ο πρωθυπουργός είχε μιλήσει για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων των οποίων η οργανική θέση καταργείται.




Στην «ανάπηρη δημοκρατία» των Μνημονίων, δεν είναι μόνο η φτώχεια, η
ανεργία και η εξαθλίωση που μαστίζουν. Τα
δημοκρατικά δικαιώματα και οι λαϊκές ελευθερίες μπαίνουν στο στόχαστρο:
συνδικαλιστικές και πολιτικές ελευθερίες θρυμματίζονται, η «δημοκρατικά»
εκλεγμένη κυβέρνηση παρακάμπτει το Κοινοβούλιο με Πράξεις Νομοθετικού
Περιεχομένου για να ξεπουλήσει δημόσιο πλούτο και κοινωνικά δικαιώματα σε κάθε
είδους «δανειστές» ενώ η κρατική καταστολή έρχεται να αντιμετωπίσει ως
τρομοκράτη όποιον αντιστέκεται και οργανώνεται απέναντι σ’ αυτή τη λεηλασία. Η
ελεύθερη ενημέρωση φιμώνεται, συνδικαλιστές και αγωνιστές φοιτητές διώκονται,
τα αστυνομικά τμήματα θυμίζουν κάτι από ΕΑΤ-ΕΣΑ, απεργοί επιτάσσονται και
σχέδια για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και την επαναφορά του εργοδοτικού
«δικαιώματος» του λοκ-άουτ μπαίνουν στην κυβερνητική ατζέντα.