Ήταν μια τεράστια και αναπάντεχη
και σπουδαία ευκαιρία για μένα, όλη αυτή η σύντομη προεκλογική περίοδος, ν’
απλώσω την καρδιά μου όσο ποτέ άλλοτε: όσο ποτέ άλλοτε στη ζωή μου. Το λέω με
όλη μου την ειλικρίνεια. Να συναντήσω κόσμο —να τον συναντήσω με την πιο στενή
και πιο ακριβή έννοια— και να ανταλλάξουμε με αγάπη και αλληλοκατανόηση τις
λέξεις μας, τις σκέψεις μας, την καρδιά μας. Μέσα μου, συντελέστηκε μια μεγάλη,
βαθιά και υπέροχη αλλαγή: κι αυτό, χάρη ακριβώς σ’ αυτή τη σύζευξη για την
οποία μιλάω, σ’ αυτή τη συνάντηση, σ’ αυτή την τόσο στενή και ουσιαστική επαφή.
Έγινε κάτι καταπληκτικό εδώ στο
νησί μας — καταπληκτικό τόσο για την έκτασή του, όσο και για το τόσο αφύσικα
και πρωτοφανώς στενό χρονικό περιθώριο που είχαμε, κι εσείς κι εγώ. Πόσες μέρες
ήταν; Δέκα. Δέκα όλες κι όλες. Κι όμως: ήταν ένα δεκαήμερο γεμάτο πολλή αγάπη,
πολλήν επικοινωνία, πολύ πάρε-δώσε, πολλά όνειρα, και πολλές υποσχέσεις.
Και, όχι: δεν εννοώ υποσχέσεις
από μένα. Η στάση μου (στάση δική μου όσο φυσικά και της Δράσης) ήταν εξαρχής
ξεκάθαρη και απόλυτη: μιλούσα, και πάντα θα μιλώ, για ελευθερία, για ανοικτή
οικονομία, για μικρότερο κράτος, για κοινωνικό και δίκαιο κράτος-αρωγό, για
ανθρώπινα δικαιώματα, για μεταρρυθμίσεις, για εκσυγχρονισμό, και για ανάπτυξη
με δουλειά: ούτε διορισμούς έταξα, ούτε επιβραβεύσεις «ημετέρων». Ίσα-ίσα που
είμαι εντελώς κάθετη σε καθετί βουλιάζει κι άλλο τον κόσμο, σε καθετί
καταστρέφει τη χώρα, τον τόπο μας και τον διπλανό μας: και όλ’ αυτά τον
βούλιαξαν και τον αφάνισαν. Και είναι καιρός να απομακρυνθούν.
Μέσα σ’ αυτές τις δέκα μέρες
πετύχαμε, με χαμόγελο, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο στα μάτια, κάτι πρωτοφανές
για πρωτοεμφανιζόμενο πολιτικό: το ποσοστό και φαίνεται και είναι μικρό: μόλις
1,74%. Μα, αν αναλογιστεί κανείς πως η Δράση κυμαινόταν κάτω από το 0,50% μόλις
πέρυσι, αν αναλογιστεί τη γενικότερη πόλωση που εκφράστηκε σε όλη τη χώρα (και
ανέδειξε το εύρος της ανεπάρκειάς μας, και μια Βουλή που είναι ανίκανη να
συνταχθεί…), το 1,74% που λάβαμε, αυτές οι 561 ψήφοι, που προστέθηκαν στις
υπόλοιπες 115.000 της Δράσης και της Φιλελεύθερης Συμμαχίας σ’ όλη την
Επικράτεια, είναι μεγάλο, και είναι δώρο, και είναι επιτυχία.
Και είναι και υπόσχεση. Αυτό ναι:
είναι υπόσχεση. Πολύ μεγάλη υπόσχεση. Και μάλιστα μια υπόσχεση που
συνεπικουρείται από το πολύ σπουδαίο νέο της σημερινής ημέρας, αυτό για το
οποίο και εγώ, με τις όποιες δυνάμεις μου, αγωνίστηκα πολύ πριν τις Εκλογές: τη
συσπείρωση, τη συνεργασία, την κοινή εκλογική κάθοδο ΟΛΩΝ των μεταρρυθμιστικών και
εκσυγχρονιστικών δυνάμεων της Ελλάδας, κομμάτων, ομάδων πολιτών, ανεξάρτητων
πολιτικών, σε έναν σχηματισμό — ένα
όνειρο ζωής, που θα σημάνει τη ραγδαία και άμεση άνθηση του Κοινωνικού και
Οικονομικού Φιλελευθερισμού: του μόνου πολιτικού τρόπου για να αποσοβηθεί το
μεγάλο επερχόμενο κακό, και για να παραμείνουμε σε ευρωπαϊκή πορεία, στη μεγάλη
οικογένεια που αξίζουμε.
Οπότε: την επόμενη φορά που θα
έρθω στην πατρίδα (κι αυτό θα γίνει πολύ σύντομα) δε θα είμαι μόνη. Θα είμαστε
πολλοί μαζί: θα είμαστε, επιτέλους, ΟΛΟΙ.
Να είστε όλοι καλά, και να μη
χάνετε το κουράγιο σας: όλα αρχίζουν
σήμερα.
Μαρία Τσάκου
